Manastir Beočin
Nema pouzdanih podataka o vremenu osnivanja i zadužbinaru manastira Beočina, osim što narodno predanje pominje njegovo osnivanje za vreme kralja Dragutina, koga su monasi manastira Rače kasnije uspešno obnovili, što je bio dobro delo, a manastir lep i beo /odakle potiče ime svetinje/. Manastir Beočin se pominje u turskim popisima – defterima 1566. godine kao manastir Novoselo kod Beočina. Manastir Beočin je porušen tokom austrijsko-turskog rata u 17. veku, te je patrijarh Arsenije Čarnojević III dozvolio njegovu obnovu, koju su izvršili monasi manastira Rače na Drini. Najpre je izgrađena mala, drvena crkva, te naknadno nova velika, jednobrodna izdužena crkva, sa osmostranom kupolom i trospratni zvonik, koji i danas postoje. Barokni trem sa arkadama dograđen je 1762. godine, dok portal ulaza u crkvu potiče iz 1787. godine. Oko manastira Beočin se nalazi lep park, iznad koga je mala kapela iz 1905. godine, izgrađena po projektu Vladimira Nikolića, sa ikonostasom koga krasi sedam ikona. Manastir Beočin je posvećen Vaznesenju Hristovom. Manastir Beočin se nalazi na severnoj padini Fruške Gore. U manastiru Beočinu je 1875. godine umro poznati pesnik Jovan Grčić Milenko i sahranjen je u neposrednoj blizini crkve.
