Srbi

Ljudi Srbije su najbolji brand Srbije ! Srbi su narod Balkana, nastao mešanjem predaka Srba, Slaveno-Arijevaca, Ilira, Vlaha i verovatno Dačana i Tračana. Odrednica Srbin bi po mnogim izvorima i svedočanstvima mogla biti mnogo starija od arijanskog ili slovenskog određenja. Sloveni su urođenička evropska grana velike skitske rase. Njihovo posebno ime je na latinskom Venetae, a njihovi zapadni susedi ih zovu Wenden. Ime po kome se oni samostalno nazivaju je bilo Serbi ili Sirbi. Srednjovekovni Serbi nisu samo etničko ime, već titula, naziv za kastu i ime za rasu. Ime Sloveni, koje je potisnulo ove nazive je mnogo kasnijeg porekla i nastalo je od srpske maternje reči slava, što znači  ‘slavan-slavan’, ili od maternje reči slovo, koja znači ‘slovo ili govor’.

Originalne drevne teritorije ovih Venetae, Wenden, Sirbi ili Slovena su bile veoma prostrane i obuhvatale područja središnjeg Balkanskog poluostrva do Baltika, na severnim i južnim obalama Crnog mora i duž sarmatske Besarabije, Karpata i Podunavlja. Slaveni ili Sloveni na slovenskom jeziku označava odrednicu ‘slavan‘. ‘Slovo’ je slovni znak ili govor. ‘Skla-Veni’ je spoj dve različite reči – ‘Scoloti’ i ‘Veneti’. Veni, Anti, Vandali i Veneti čine ceo spektar srpskog imena. Scoloti su istočni Skiti ili hapologrupa R1a, a Veneti pripadaju I2 haplogrupi ili naslednom evropskom muškom potomku. Sve brojniji naučnici i istraživači se uporno bore protiv lažne istorije Srbije, poput naučnog istraživanja Atlas Linguarum Europae – Mario Alinei, tvrdeći da su stari Srbi na širem području današnje Evrope i našim današnjim prostorima Srbije živeli pre više od 7.500 godina, poštujući svoje prastaro izvorno vedsko pravoslavlje – znanje o ustrojstvu svemira, funkcionisanju života i smrti.

“Srbi su kao svoj nacionalni moralni ideal još uvek zadržali svoje ‘istorijsko znanje‘ drevnog arijanskog poštovanja iskrenosti, otvorenosti i velikodušnosti, bez obzira koliko su mnogi od njih daleko u zastupanju ovih vrednosti”. Momčilo Selić . Srbi poštuju simbol Da Arije i dvoglavog orla koji je i danas na nacionalnom grbu i predstavlja četiri pre rase koje su naseljavale četiri dela prakontinenta, označavajući međusobni kosmički sklad tela, duše, duha i svesti.

Mnogi za Srbe kažu da su veoma srdačni, ponosni, hrabri, otvoreni, prostodušni, strastveni, preduzimljivi, lakoverni, velikodušni, brižni i izuzetno gostoprimljivi.

Ljudi u Srbiji /pogotovo mlade generacije/ znaju prilično dobro engleski jezik, što olakšava komunikaciju sa gostima iz inostranstva. Turisti, posebno Amerikanci, nisu još uvek česti gosti u Srbiji, ali je stanovništvo uvek oduševljeno interesovanjem posetilaca za srpsku kulturu i istoriju. Rukovanje sa predstavljanjem je u Srbiji uobičajeni način pozdravljanja muških i ženskih osoba. Rukovanje je oblik poštovanja i čak se smatra nepristojnim međusobno upoznavanje bez rukovanja. Kada se osobe bolje poznaju, pri susretu se tri puta poljube, što je u skladu je sa pravoslavnim običajima u Srbiji i predstavlja opšti način pozdravljanja bliskih osoba i ima posebno značenje, jer se Srbi ljube u ime života, smrti i u ime časti. Prvi poljubac: u ime života, proslavlja vrednosti života, da se živi životom dostojnog časnog čoveka. Drugi poljubac: u ime smrti, posvećuje se sa dužnim poštovanjem najbližim pokojnicima, kao i našim slavim predcima. Treći poljubac: u ime časti, u hrišćanskom duhu poručuje da se živi u časti hrišćanskih vrlina. Drugi karakterističan srpski pozdrav su tri prsta desne ruke podignuta ka nebu. Ovaj način pozdrava javlja se za vreme Prvog i Drugog srpskog ustanka i tri prsta simbolično predstavljaju krst, što je ujedno i pozdrav Svetom Trijstvu. Kada se krstimo, koristimo upravo ta tri prsta, palac, kažiprst i srednji prst, koji kada se spoje predstavljaju Jedinstvo Trojstva.

Ukoliko niste prethodno rezervisali smeštaj, toplo preporučujemo da pitate svoje domaćine za savet i preporuku o Vašem sledećem željenom smeštaju, jer će uvek rado pomoći. Srbi su uglavnom snažne “balkanske genetike“, maštoviti i kreativni, ali i veoma porodični.

Habsburgovci i Engleska su se odužili Srbima otimanjem srpskih teritorija koje su izlazile na more, kao što je Arbanija – današnja južna Albanija, stvorivši od srpske istorije veštačku naciju Turaka – Albanaca na području srpskog starosedelačkog stanovništva. Pismo crnogorskog vladike Petra I Petrovića Njegoša britanskim diplomatama najbolje odražava Evropljanje koji su kroz NATO akcije preuzeli osmanski model osvajanja Balkana. Njegoš je optužio evropsku politiku za neprijatelja pravoslavnog bića, čiji je mač ‘mrtva turska ruka koja ga drži pod našim grlom’. Nagrada je iskrivljavanje srpske istorije, istorije Poljaka i Slovena, od kojih su Nemačka i Austrija prisvojile primat u Evropi, iako njihove države nisu postojale u vreme Šarlemana.

Uzastopno stradanje pod stranim osvajačima doprinelo je neustrašivosti i plemenitosti Srba i doprinelo velikoj moralnoj energiji i dragocenim intelektualnim sposobnostima. Srbi su formirali svoju tradiciju u borbama za političku nezavisnost i kulturnu samosvojnost, razvivši svojevrsni epski narcizam kao vrstu iluzije da je moguće odupreti se svakoj sili, bez obzira na njenu snagu. Srbi su emotivni i često dostojanstveno govore o svojoj istoriji i očekivanjima. Najverovatnije zahvaljujući svojoj naslednoj genetici, Srbi su veoma istrajni, izdržljivi, energični i pozitivni. Rade na razvoju svoje voljene Srbije i raduju se budućnosti, svesni problema sa kojima se zemlja suočava /raspad Jugoslavije, ratovi na Balkanu i 15 godina izolacije je uništilo jaku privredu nekadašnje Jugoslavije/.

Južni Sloveni (ili Jugosloveni) su jedna od pet glavnih etničkih grupa na Balkanskom poluostrvu, koju čine Srbi, Hrvati i Slovenci. Iako je pokret političkog ujedinjenja ovih naroda započeo početkom 19. veka, južni Sloveni su istorijski bili podeljeni i pod upravom različitih sila, kao što su Turska, Italija, Austrija, Mađarska i Bugarska.

U Srbiji, po popisu iz 2006. godine živi 9797000 stanovnika, koje čine većinski Srbi, te ostale nacionale zajednice – Albanci, Mađari, Slovaci, Rusini, Rumuni, Hrvati, Crnogorci, Bugari i Makedonci i drugi. Vojvodina je jedna od etnički najraznovrsnijih teritorija u Evropi, sa više od 25 različitih nacionalnih zajednica. Prema poslednjem popisu iz 2002. godine, pokrajina Vojvodina ima oko 2 miliona stanovnika, od kojih su 65% Srbi, 14,3% Mađari, 2,79% Slovaci, 2,78 Hrvati, neopredeljeni 2,71%, Jugosloveni 2,45%, Crnogorci 1,75%, Rumuni 1,50%, Romi 1,43%, Bunevci 0,97%, Rusini 0,77%, Makedonci 0,58%, regionalno opredeljeni 0,50%, Ukrajinci 0,23% i druge nacionalne zajednice – Albanci, Slovenci, Nemci, Poljaci, Kinezi ….

Po Ustavu Srbije, zvanični jezik u Srbiji je srpski, dok su u Vojvodini sledeći jezici takođe zvanični – rumunski, rusinski, mađarski, slovački i hrvatski, a na Kosovu i Metohiji su srpski i albanski zvanični službeni jezici.

Jezik koji Srbi govore se naučno najčešće naziva srpsko-hrvatskim jezikom. Ovaj jezik koriste Srbi i Hrvati, kao i slovenski Muslimani u Bosni i Hercegovini i području Sandžaka – regiona srednjovekovne Raške, koji danas određuje granično područje između Srbije i Crne Gore. U prošlosti su takođe postojali narodi koji su koristili isti jezik, ali nisu bili ni Srbi, niti Hrvati. Hrvati ovaj jezik zovu hrvatski, a Srbi srpski. Ćirilica je zvanično pismo u Srbiji, ali se uporedo koristi i latinica. Srpsko ćirilično pravilo Vuka Stefanovića Karadžića glasi : “Piši kao što govoriš, čitaj kako je napisanoVuk Stefanović Karadžic. Zbog istorijskih razloga, srpski, koji je nekada bio deo srpsko-hrvatskog ujedinjenja je doneo upotrebu latinice. Ćirilično pismo, poznato i kao srpska azbuka, po starom nazivu slova kojima počinje je pismo koje koriste neki istočni i južnoslovenski jezici – beloruski, bugarski, makedonski, ruski, rusinski, srpski i ukrajinski, kao i mnogi drugi jezici nekadašnjeg Sovjetskog Saveza, Azije i Istočne Evrope.

‘Gotovo da ne postoji nacija koja je više propatila od Srba. Od vremena slave i vrhovne vlasti, kada je srpskoj upravi pripadao skoro ceo severni deo Balkanskog poluostrva – Helma, kao i veliki deo koji danas čini Austriju, srpski narod je propatio u ropstvu u naletima brojnih osvajača iz Azije, posle Bitke na Kosovu Polju, 1389. godine. Evropa nikada neće moći da oduži veličanstvenu uslugu koju duguje Srbima za usporavanje varvarskih osvajanja, žrtvujući svoju slobodu.’ Nikola Tesla

SHARE IT: