Sarajevo Bosna i Hercegovina

Sarajevo je glavni grad i najveci grad Bosne i Hercegovine, a takode i glavni grad Federacije Bosne i Hercegovine, te centar Kantona Sarajevo. Sarajevo i okolina su dugo /bili/ glavni kulturni i politički centar Bosne i Hercegovine. To je region koji nudi sve, počev od uzbuđenja orijentalnog središta Sarajeva do jedne od poslednjih prašuma Evrope, u Nacionalnom Parku Sutjeska, na istoku države.

Kulturno, prirodno i istorijsko nasleđe Sarajeva je svakako jedno od najzanimljivijih na čitavom Balkanu, jer su se u Sarajevu susrele velike istočne i zapadne sile i ostavile svoje uticaje u ovom, još uvek prilično nepoznatom uglu sveta – prvobitno mali seoski trg Tornik, zatim Trgovište, Staro Trgovište i, najzad, Vrhbosna, stara župa u zemlji porodice Pavlović, koja se pominje 1244. godine. Turci su definitivno osvojili Vrhbosnu nešto pre 1450. godine, kada je naselje preimenovano u Sarajevo. Tada su pod gradom osnovali varoš i u njoj sazidali veliki saraj (dvor), po kojem je ova danas znamenita varoš i dobila ime. Posle više od 400 godina otomanske uprave, 1878. godine je Sarajevo postalo, praktično preko noći, deo Austrougarske monarhije. Ovo je bila vrlo velika promena koja je doprinela potpuno novom stilu gradnje i arhitekture grada Sarajeva. Uprkos opiranju, ovaj deo istorije Sarajeva je doneo brojne pogodnosti stanovništvu. Austrougarsko carstvo je u Sarajevo dovelo industriju, bolju infrastrukturu i nove tehnologije, što je predstavljamo određeno isptivanje pre primene u Beču. Zahvaljujući tome je Sarajevo 1885. godine bilo prvi grad u Evropi sa potpuno elektrificanim sistemom tramvaja, koji je još uvek u upotrebi, sa građevinama uz Miljacku koje čine najbolje primere austrougarske gradnje, nastale ubrzo pošto je Sarajevo postalo deo Austrougarskog carstva. Hotel Evropa Sarajevo je bio prvi moderan hotel, osnovan 1882. godine na raskrsnici orijentalnog i evropskog Sarajevo, tada najpoznatije i najposećenije mesto susreta u Sarajevu. Projektovao ga je češki arhitekta Karlo Paržik, koji je sa 26 godina došao u Sarajevo, u kome je radio skoro 60 godine. On je autor nekih od najpoznatijih i najlepših građevina i zgrada Sarajeva.

Kroz Sarajevo od istoka prema zapadu protiče reka Miljacka, koja nastaje od nekoliko vrela u podnožju planina Romanije i Jahorine, obzirom da region Sarajeva pripada jednom od najviših planinskih regiona Bosne i Hercegovine.  Grad Sarajevo, koji leži na nadmorskoj visini od 511 metara, potpuno okružuju olimpijske planine, koje dosežu i 2000 metara visine: Bjelašnica, Jahorina, Igman, Treskavica i Trebević. Jahorina se proteže koridorom i kantonom Goražde, direkno do jugoistoka Sarajeva, graničeći se sa planinom Bjelašnicom. Jahorina je prekrasna sarajevska olimpijka planina visoka 1913 metara i zapravo smeštena u centru sarajevskih planina. Poput drugih planina oko Sarajeva, Jahorina je popularna ski destinacija, poznata po ski stazama i bogatoj ponudi zimskih sportova i aktivnosti. Tokom Olimpijskih igara 1984. godine su na Jahorini održana ženska skijaška takmičenja, dok su se takmičenja za muškarce odigravala na planini Bjelašnici. Danas je planina Jahorina veoma popularna zimska destinacija, odlična za brojne zimske sportove i aktivnosti u prirodi – skijanje, planinarenje, snow board i sankanje. Jahorinu odlikuje preko 40 km ski staza, kao i savremena infrastuktura i oprema. Ovaj region pripada najrazuđenijem i najvećem planinskom delu Bosne i Hercegovine, te zahvaljujući osunčanosti, uživa u toplom i srdačnom osećanju u malim sredinama u i oko Sarajeva. Posle provere instaliranih kabina žičare na Trebeviću, izvršena je prva probna vožnja sarajevske gondole u januaru  2018. godine jednog od simbola Bosne i Hercegovine. Planirano je da sarajevska trebevićka žičara do vrha Trebevića ima 33 kabina-gondola, svaka sa po 10 mesta, kapaciteta 1200 osoba sat. Umesto nekadašnje brzine sarajevske žičare, kojoj je trebalo 12 minuta da stigne do vrha, nova žičara do vrha Trebevića stiže za 7 minuta i 15 sekundi.

Sarajevo je primer određene delimične viševekovne borbe protiv spoljnig uticaja i sažimanja tih uticaja u jednu od najraznovrsnijih kultura Evrope. Zaista, postoji samo nekoliko mesta na svetu sa pravoslavnim i katoličkim crkvama, džamijom i sinagogom na pešačkoj udaljenosti od 10 minuta jedna od druge. Ako postoji i jedan grad u Evropi koji sa lakoćom opkoračava Istok i Zapad, to je Sarajevo. Ovde su vizantijsko i otomansko Carstvo Istoka i rimsko, mletačko i augarsko carstvo Zapada, ostavili neizbrisiv trag kroz kulturu, tradicije i religije, što Sarajevo čini elegantnim, kosmopolitskim gradom. Šetnja pak, kroz Baščaršiju – istorijski stari deo Sarajeva je šetnja kroz prošlost grada. Od užurbanih, otomanskih kvartova, načičkanih poslastičarnicama, kafanama i brojnim zanatskim radnjicama, do administrativnog i kulturnog centra iz doba Austrougarske, Sarajevo obuhvata najbolje iz oba sveta. U Sarajevu ljudi imaju vremena za porodicu i prijatelje. Često se stoga u Sarajevu kaže da se vrednost čoveka ne meri materijalnim dobrima, već prijateljima.

U neposrednoj blizini Ilidže je spomenik prirode Vrelo Bosna, do koga se stiže stoletnom alejom drvoreda dugom 3 km. Velika Aleja je zasađena 1894. godine i obuhvata oko 726 drveta divljeg kestena, predstavljajući prekrasno šetalište, vožnju bicikla, trčanje… To je spomenik prirode sa izvorima, potocima bujne sveže vode… Vrelo Bosne u Sarajevu je morfološki, hidrološki i boganički fenomen prirode, koji je među najlepšim znamenitostima Sarajeva i okoline. Na području ​​Vrela Bosne je glavni izvor pijaće vode u Sarajevu –  Bačevo, koji obuhvata preko 603 hektara i čini prirodno stanište 26 raznih vrsta biljaka i 20 životinjskih vrsta, od kojih su neke endemske vrste. Ovo područje je takođe i stanište autohtone vrste pastrmke.

Severozapadno od Sarajeva se nalaze naselja drevnog Bosanskog Kraljevstva, od kojih su u 14. i 15. veku nastali gradovi poput Visokog, Fojnice i Vareša. Na kraju Sarajeva je prostranstvo kanjona Gornje Drine, veličanstvene prirode, koja očekuje sve vrste eko-avanturista i ljubitelja prirode.

Grad Sarajevo obiluje muzejima, među kojima su Muzej Grada Sarajeva, Muzej Savremene Umetnosti, Narodni Muzej Bosne i Hercegovine /osnovan 1888. godine/, Istorijski Muzej Bosne i Hercegovine i Muzej Književnosti i Pozorišne Umetnosti Bosne i Hercegovine. U Sarajevu se nalazi i Narodno Pozorište Bosne i Hercegovine, osnovano 1919. godine, kao i Sarajevsko Pozorište Mladih. Druge kulturne institucije Sarajeva su : Centar za sarajevsku Kulturu, Sarajevska Bibioteka, Umetnička galeriju Bosne i Hercegovine i Bosanski Institut, privatna biblioteka i umetnička zbirku, sa fokusom na bosansku istoriju.

Znamenitosti Sarajeva : Baščaršija, stari trgovački centar iz doba Otomanskog Carstva, Vrelo Bosne, Gazi Husrev-begova džamija, Ferhadija džamija, Carska džamija, Ali-pašina džamija, Morića Han, Većnica-Gradska kuća, Sahat kula, Stara pravoslavna crkva, Pravoslavna Crkva Rođenja Presvete Bogorodice, Katolička katedrala Srca Isusovog, Sinagoga, neolitsko arheološko nalazište u Butmiru, Rimski most, vodopad Skakavac, planine Jahorina, planine Bjelasnica i Igman, Ilidža…

BAŠČARŠIJA SARAJEVO

Reč “Baš-čaršija” bukvalno znači glavna čaršija i označava prostor oko trga na kome se nalazi sebilj, kasnije prosiren na stari trgovački centar Sarajeva. Baščaršija je nastala sredinom 15. veka, kao privredni deo novoosnovanog naselja, izgrađenog u orijentalnom stilu, čiji urbani kostur čine objekti podignuti sredstvima Isa-begova Isakovića. Baščaršija je građena po ugledu na arapski suk /niz prostranih placeva povezanih bezbrojnim spletom uličica/. Baščaršija ima suvenirnice, javne fontane i česme, kao i živopisni bazaar, u kome se prodaju tradicionalni predmeti od metala, nakit i keramika. Ulice Baščarsije još uvek nose nazive posvećene zanitima, koji su cvetali tokom njenog vrhunca. Svaka ulica Baščaršije je posvećena pojedinom zanatu, u kojima se predmeti izrađuju na autentičan način, dok su neki predmeti podređeni savremenim potrebama i željama. Na Baščaršiji se nalazi Svrzina Kuća, sagrađena u 18. veku, koja predstavlja jedan od najautentičnijih primera načina života tokom otomanskog perioda u Sarajevu. Svrzina kuća u Sarajevu je verovatno jedan od najlepših očuvanih primera jedinstvene tradicionalne bosanske arhitekture.

STARA PRAVOSLAVNA CRKVA SARAJEVO

Stara pravoslavna crkva na Baščaršiji je nastariji sakralni objekat u Sarajevu i okolini i predstavlja najbogatiji i najvažniji kulturno istorijski spomenik od prvorazrednog značaja za opštu kulturnu baštinu. Nije precizno utvrđeno kada je nastala Pravoslavna crkva u Sarajevu i ko je njen ktitor. Drevni temelji i jedinstvena unutrašnja arhitektura stare pravoslavne crkve Sarajevo, sa dvospratnim arkadama oko naosa, potiču iz ranohrišćanskog perioda (5. ili 6. vek). Stara Pravoslavna crkva u Sarajevu je dobrim delom ukopana u zemlju. Praovougaone je osnove, bez oltarske apside, duga je 14,50 metara i široka 16,50 metara, a visina unutrašnjosti je 8 metara. Neobična osnova i oblik stare Pravoslavne sarajevske crkve, srednji deo hrama – naos, odvojen stubovima i dvospratnim arkadama, zidana oltarska pregrada, kameni svećnjaci ispred oltara, dva sloja na najstarijim ikonama na ikonostasu i nadgrobni spomenici nađeni oko pravoslavne crkve u Sarajevu svedoče o njenoj starosti. Postoje pisani podaci iz 1539. godine, iz kojih se sa sigurnošću može tvrditi da je Pravoslavna crkva u Sarajevu u to vreme postojala. O gradnji stare pravoslavne crkve u Sarajevu je sačuvana legenda da ju je gradio kraljević Andrija, brat legendarnog srpskog Kraljevića Marka. Zbog čestih požara, stara pravoslavna crkva u Sarajevu je mnogo puta obnavljana, da bi svoj današnji izgled dobila početkom 18. veka. Stara pravoslavna Crkva i ikonostas, koji se sastoji od izuzetno ukrašenog i pozlaćenog kamenog i drvenog dela, sa ikonama iz perioda od 16. do 19. veka, čine posebno značajan spomenik srpskog kulturnog nasleđa. Među ikonama je nekoliko vrednih ikona majstora Radula iz 17. veka. U riznici Stare pravoslavne crkve Sarajevo se čuva prekrasna zbirka ikona, starih knjiga i rukopisa i kujundžijski radovi. Kameni ikonostas i polijelej ispred oltara, kameni sud sa svetom vodom, ostaci drevnih ikona i srednjovekovnih nadgrobnih spomenika oko stare pravoslavne crkve pružaju autentične podatke o srednjovekovnim religijskim zadužbinama i pravoslavnom nasleđu u Sarajevu iz 12. i 13. veka.

GAZI HUSREF-BEGOVA DŽAMIJA

Gazi Husref-begovu džamiju je najlepša i najveća džamija u ovom delu Evrope. Gazi Husref-begovu džamiju je 1530. godine izgradio bosanski Gazi Husrefbeg, najveći dobročinitelj Sarajeva, osmanski vojskovođa i namesnik Bosne, koji je svoj život posvetio Sarajevu – gradu kojem je na trajno korištenje podario svu svoju imovinu. Gazi Husrev-begova džamija (1530/31.) je najznačajnija islamska građevina u Bosni i Hercegovini, koja se po svojim arhitektonskim vrednostima, razigranom osnovom, višekupolnim sistemom i smelim konstruktivnim rešenjem arhitekture, izdvaja od svih potkupolnih džamija građenih u ovom regionu. Istovremeno su nastali i dvorišni zidovi sa kapijama, kao i šadrvan, na čijem je mestu 1892. godine podignut današnji šadrvan. Pored toga, današnju celinu Gazi-Husref Begove džamije sačinjavaju i dva mauzoleja u obliku oktogona, zgrada mekteba, slavina sa toplom vodom, te zgrada muvekithane. U zapadnom delu dvorišta Gazi Husref Begove džamije se nalazi abdesthana sa toplom vodom, koja je u upotrebi od 1530. godine. 1858-59. godine je pored abdesthane Gazi-Husref Begove džamije sagrađena i muvekithana, u kojoj se nalaze instrumenti korišćeni za merenje visine sunce, radi određivanja preciznog vremena za molitvu. 

GAZI HUSREV-BEGOV BEZISTAN

Gazi Husrev begov bezistan je masivni kameni sarajevski objekat, bazilikalnog tipa, koji se proteže u dužini od 109 metara duž istoimene ulice u centru Sarajeva. Bezistan u Sarajevu su izgradili dubrovački majstori po nalogu tadašnjeg bosanskog sandžakbega Gazi Husrefbega, u razdoblju od 1542. do 1543. godine, sa 52 dućana poređana u dva niza, u unutrašnjosti objekta i trećim nizom dućana, sa njegove spoljašnje strane, uz ulicu Kujundžiluk. U sarajevskom bezistanu se prodavala tekstilna, uglavnom uvezena roba, a najčešće skupocena svila iz Burse. Sa obližnjim Tašlihanom, Gazi Huserefbegov bezistan je činio organsku celinu. Danas ga u Sarajevu zovu “Dugi bezistan” i služi kao trgovački centar.

ALI PAŠINA DŽAMIJA SARAJEVO

Ali Pašina dzamija u Sarajevu, izgrađena 1561. godine uz grob Ali Paše, osnivača bosanskog sandžaka, rodom iz Sarajevskog polja je jedna od najlepših džamija sa kupolom. Ali Paša je umro 1557. godine, a na samrti je diktirao testament, po kome je naredio zidanje džamije tik uz njegov grob, koja ce biti finansirana njegovim sredstvima, što se i ostvarilo.

KATEDRALA SRCA ISUSOVA SARAJEVO

Projekat za izgradnju Katedrale Srca Isusova u Sarajevu uradio je Josip Vancaš, kombinujući elemente romanike i gotike, čime je stvorio sintezu po kojoj se ovaj objekt izdvaja od ostalih te vrste. Po tom projektu urađen je i deo enterijera katedrale. Izgradnja katedrale započela je 1884. godine, a 1889. godine objekt je završen i predat na korišćenje Sarajevskoj gradskoj opštini. Dubrovački Biskup je prisustvovao otvaranju. Mirovne demostracije septembra 1991. godine ispred katedrale su prethodile ratu u Bosni. Zgrada je oštećena tokom opsade Sarajeva, ali nije sasvim uništena, te je izvršena obnova. Katedralu Srca Isusovog često koriste kao jedan od simbola Sarajeva : iznad ulaza u katedralu je deo zastave i grba sarajevskog kantona, a kule romaničkog stila su predstavljene na zastavi i grbu grada Sarajeva.

LATINSKA CUPRIJA – RIMSKI MOST SARAJEVO

Latinska ćuprija je dobila ime po latinluku – obližnjoj latinskoj, tj. dubrovačkoj trgovačkoj koloniji. Rimska ćuprija je izgrađena 1798. godine, kao zadužbina sarajevskog trgovca Hadži-Abdulaha Zige. Most je verovatno imao četiri jaka kamena stuba koja su nosila pet lukova, ali je regulacijom Miljacke, krajem 19. veka, jedan luk zazidan. Preko ulice, nasuprot Latinskom mostu, 28.06.1914. godine, Gavrilo Princip izvršio je atentat na austrougarskog prestolonasednika Ferdinanda i njegovu suprugu Sofiju, što je bilo opravdanje i dovelo do Prvog Svetskog rata. Principovo delo je omogućilo Austrougarskoj izgovor za kojim je tragala radi započinjanja neprijateljstava protiv Srba, što je ubrzalo početak Prvog svetskog rata. Želeći da uništi austro-ugarsku vlast na Balkanu i ujedini sve narode južnih Slovena u federaciju, Princip je verovao da prvi korak mora biti ubistvo člana carske porodice Habsburga, ili visokog vladinog zvaničnika. Avgusta 1914. godine je car Vilhelm shvatio prevaru – “Engleska, Rusija i Francuska su se dogovorile …. da upotrebe sukob između Austrije i Srbije kao opravdanje za početak rata radi našeg istrebljenja…” Rat je iskorišćen radi uništenja svakog nacionalnog otpora svetskoj hegemoniji masonskog bankara. On izražava svoju talmudsku mržnju prema čovečanstvu. Razmislite o nepotrebnoj patnji koju su izazvali u ova svetska rata. “Teror” je samo produžetak ovog rata prema čovečanstvu koji traje….

Pripadnici omladinskog pokreta Mlada Bosna, koji su se međusobno takmičili kome će pripasti privilegija za ubistvo prestolonaslednika Franca Ferdinanda su svi znali napamet Gorski Vijenac, izabravši herojsku smrt umesto života sluge pod stranom vlašću. Na suđenju u Sarajevu, kada je 28. oktobra 1914. godine Gavrilo Princip osuđen na dvadeset godina robije, izjavio je da nije nišanio vojvotkinju, već generala Oskara Poćoreka, vojnog zapovednika Bosne. Austro-Ugarska je proglasivši odgovornost Srbije za uzrok rata, započela Prvi svetski rat 28. jula 1914. godine. Sarajevo je dugo u svetu bilo ili potpuno nepoznato ili poznato jedino, ili uglavnom po tom atentatu. Latinski most je posle Drugog svetskog rata nosio naziv Principov most, po Gavrilu Principu, a danas ponovo nosi naziv Latinska ćuprija.

GRADSKA KUCA /GRADSKA VEĆNICA/ SARAJEVO

Gradska kuća je najlepši i najreprezentativniji objekat Sarajeva iz austro-ugarskog perioda. Prvi projekat Gradske kuće Karla Pazika se nije dopao ministru Kalaju, te je projektovanje povereno Alexandru Witeku. Da bi izvršio svoju zamisao projektovanja Gradske kuće po ugledu na dzamiju Kemala II, Witek je dva puta odlazio u Kairo. Međutim, zbog ovog projekta je umno oboleo i izvršio samoubistvo, te je projektovanje dovrsio Ciril Ivekovic. Gradska Kuća – Većnica u Sarajevu je izgrađena u pseudo-mavarskom stilu u periodu od 1892. do 1894. godine, a zvanično predata na upotrebu 1896. godine. Gradska kuća (Vijećnica) je poznati simbol Sarajeva i najlepši primer pseudo-mavarske arhitekture u gradu.

MORICA HAN

Morića Han Sarajevo je jedini sačuvani veliki han – karavan seraj u Bosni i Hercegovini. Izgrađen je sredstvima Gazi Husrefbega krajem 16. veka i početkom 17. veka i imao je 300 ležaja. Morića Han je dugo godina bio centar društvenog i političkog života sarajevskih trgovaca, zanatlija i učenih ljudi. Morića Han Sarajevo je izgoreo u požaru 1957. godine, ali je obnovljen sedamdesetih godina 20. veka. Morića Han Sarajevo je 1985. godine preuređen u poznati ugostiteljski objekat sa raznovrsnom ponudom. Lepo popločano dvorište Morića Hana okružuju nekadašnje konjušnice, prodavnice i sobe na spratu, koga drže veliki drveni stubovi.

VRELO BOSNE SARAJEVO

Vrela Bosne se nalaze u jugozapadnom delu Sarajevskog polja, u predgrađu Igman planine. Za Vrela Bosne se slobodno može reći da predstavljaju najlepši deo Sarajeva, ponos Sarajlija, koji su oduvek svoje slobodne trenutke provodile u prekrasnom ambijentu žubora reke Bosne. Prisustvo vode, bujna vegetacija, svež povetarac sa Igmana, doživljaj je koji svakom posetiocu Sarajeva pruža nezaboravno zadovoljstvo. Na području Vrela Bosne priroda je čoveku pružila zaista mnogo, tu se oseća dah netaknute prirode. Ipak, ono što je najlepše je izvorište reke Bosne, koja izvire iz nekoliko jakih kraških izvora na nadmorskoj visini od 492 metara u području planine Igman. Pošto se radi o vodi visokog boniteta, uz izvorište je napravljena pumpna stanica Gradskog vodovoda. Flora i fauna uz izvor Bosne je bogata i specifična i doprinosi lepoti pejzaža, a ambijentu daje posebnu vrednost.

INAT KUĆA SARAJEVO

U cilju izgradnje objekta sarajevske Gradske većnice na Mustaj-pašinom mejdanu 1892.-1894. godine bilo je neophodno srušiti dva hana i jednu privatnu kuću. Hanovi su srušeni, dok je vlasnik kuće, stari Benderija, zahtevao da mu se kao naknada isplati kesa dukata, a uz to da kuća bude prebačena, čerpić po čerpić, na drugu obalu Miljacke, nasuprot većnice. Tako je i urađeno, a zbog inata vlasnika, kuća je prozvana Inat kućom. Inat kuća predstavlja sarajevski ponos i tvrdoglavost. I dan-danas tu stoji kućica pod imenom „Inat kuća”. Enterijer za kuću su, 2000 godine, kreirali sarajevski arhitekti Amir Vuk i Sead Gološ. U Inat kuci se danas nalazi jedan od najpoznatijih restorana koji služi autentična bosanska jela.

SARAJEVSKI TUNEL MUZEJ

Sarajevski tunel – tunel ispod piste aerodroma Sarajevo, koji je povezivao Butmir sa Dobrinjom, su izgradili opkoljeni građani Sarajeva, tokom opsade Sarajeva u Bosanskom ratu, od 1992. do 1995. godine. Radovi na ručnom iskopavanju sa obe strane tunela su započeli u najvećoj tajnosti 1. marta 1993. godine, radi povezivanja grada Sarajeva, koji su srpske snage potpuno opkolile, sa teritorijom pod bosanskom upravom na drugom kraju tunela, navodno neutralnog područja aerodrome Sarajevo, koje su držale snage UN. Situacija na bosanskom ratištu je zahtevala hitno uspostavljanje sigurnijih načina snabdevanja vojnih jedinica u Sarajevu, kao i veza sa slobodnim teritorijama. Tunel u Sarajevu je iskopan za šest meseci i završen je sredinom 1993. godine, što je omogućilo dopremu hrane, humanitarne pomoći cigareta i vojnika u grad, kao i prolaz ljudi. Sarajevski tunnel je bio jedan od glavnih kanala proboja međunarodnog embarga oružja i snabdevanja oružjem vladine vojske u gradu. Tunel u Sarajevu su iskopali doborovoljci, u smenama od po 8 časova. Ukupno je iskopano 2800 m3 zemlje, a za izgradnju tunela je upotrebljeno 170 m3 drveta i 45 tona gvožđa. Sarajevski tunnel je dug 800 metara, prosečne visine oko 1,5 metar i širine 1 metar. Tunelom je u Sarajevo stiglo dosta namirnica, što je potvrdilo da je sarajevski tunnel predstavljao liniju života i najprometniju saobraćajnicu tokom opsade Sarajeva tokom tri i po godine. Preostalih 20 metara sarajevskog tunela čine deo postavke Muzeja u Sarajevu. Tunel u Sarajevu se nalazi 12 km severoistočno od centra grada i omogućava duboko iskustvo nedavne prošlosti Bosne i Hercegovine.

VODOPAD SKAKAVAC

Vodopad Skakavac u blizini Sarajeva je jedan od najvećih i najzanimljivijih vodopada u Bosni i Hercegovini i na Balkanu, te važi za pravu turističku znamenitost i spomenik prirode. Vodopad Skakavac je visok 98 metara i nalazi se u prekrasno lepom području iznad sela Nahorovo, 12 km od centra Sarajeva. Okolina predstavlja jedno od najraznovrsnijih predela u regionu, u kome su zastupljene smreka i jela i šume bukve, na izraženim planinskim obroncima. Stena koja okružuje vodopad Skakavac ima veoma zanimljivu i raznovrsnu vegetaciju, u kojoj su uglavnom zastupljene endemske i retke vrste. Područje spomenika prirode vodopada Skakavca pruža izvanredne uslove za planinarenje, brdski biciklizam i razne ekstremne sportove. Vodopad Skakavac je iz mnogo razloga jedna od najinteresantnijih turističkih znamenitosti u okolini Sarajeva.

ART KUĆA SEVDAHA – SEVDAH ART HOUSE

Art Kuća sevdaha je stalna postavka o sevdalinkama – tradicionalnim gradskim lirskim, izuzetno suptilnim ljubavnim pesmama, kao i o najznačajnijim interpretatorima sevdalinki u Bosni i Hercegovini i regionu, smeštena u delu Baščaršije Veliko Daire. Kuća sevdaha u Sarajevu je izuzetno prijatno mesto za kafu ili slatkiše, dok se sluša muzika sevdaha. Poseta Kuće sevdaha u Sarajevu omogućava posetiocima uživanje u izvođenju najčuvenijih majstora ovog posebnog muzičkog žanra, zahvaljujući najmodernijem audio sistemu, ili čitanje lokalnih novina ili razgovor sa lokalnim stanovnicima. Muzej Kuće sevdaha obuhvata veliki broj popularnih izvođača i pevača sevdaha, sa naslovima albuma, ličnim stvarima, starim crno-belim muzičkim video snimcima, kostimima u kojima su pevači nastupali… Kuća sevdaha u Sarajevu je jedno od retkih mesta koje danas možemo videti, jer je potpuno originalan i omogućava razgledanje posebne zbirke muzičkog stila, uz lepo uređen kafić, u kome se poslužuju raznovrsne kafe, uključujući pravu tursku kafu, kao i jedinstveno piće od korena orhideje, koje liči na beli, slatki puding… Nama je uvek veliko zadovoljstvo i posebna radost poseta Kuće sevdaha u Sarajevu ili mini nastup koji veličanstveno predstavlja sevdah i ostaje u dugom sećanju…

„U životu treba mudro da šutiš
Al riječ ako rekneš
Neka bude teška kao svaka istina
Neka bude rečena za čovjeka“ (Mehmedalija Mak Dizdar)

Očaravajući Balkan

Balkan kružno putovanje

Balkanska tura Srbija – Crna Gora – Bosna i Hercegovina

EX YU + Albanija tura

SHARE IT: