Ohrid Makedonija

Ohrid je veličanstven grad predivnog jugozapadnog dela Makedonije i vodeći letnji turistički centar zemlje, sa oko 42000 stanovnika, za koji kažu da je duša Balkana i svakako kolevka slovenske pismenosti. Grad Ohrid je smešten na obali prekrasnog Ohridskog jezera, udaljen oko 170 km od Skopja, glavnog grada Makedonije. Zahvaljujući svojim izvanrednim prirodnim lepotama, bogatom istorijskom i kulturnom nasleđu, Ohrid je od 1979. godine deo UNESCO svetskog kulturnog nasleđa.

Ohridsko jezero zauzima živopisno područje od oko 350 km2 i poznato je po svojoj kristalno čistoj vodi, koja je providna do dubine od 22 metra, dok je ukupna dubina Ohridskog jezera 286 metara. Besprekorno bistra i čista voda Ohridskog jezera, uz spokojnu tišinu planinskog okruženja izuzetne lepote privlače stanovnike i posetioce od praistorijskog vremena. Nad dolinom Ohridskog jezera je uzdiže prekrasna planina Galičica sa Nacionalnim Parkom Galičica, koju Međunarodna Asocijacija za zaštitu prirode (IUCN) definiše kao značajan region pod zaštitom od 1958. godine. Zahvaljujući stotinama retkih originalnih očuvanih biljnih i životinjskih vrsta, Galičica na međunarodnom nivou važi za značajno biljno područje, iskonsko podneblje leptirova, kao i smaragdno-zeleno vodeno područje, koje bi trebalo da čini deo evropske mreže Natura 2000 network. Zbog izuzetnog biodiverziteta i međunarodnog značaja, Nacionalni Park Galičica je 2014. godine postao članica UNESCO mreže rezervata biosfere.

Wanderlust je nazvao Ohridsko jezero jednim od najlepših jezera na svetu. Ohridsko jezero napajaju vode tri reke, ali većina vode potiče iz drugog jezera – Prespanskog, koje se nalazi na drugoj strani planine Galičice. Zahvaljujući visini na kojoj je smešteno, vode Prespanskog jezera se planinskim izvorima prelivaju u Ohridsko jezero, među kojima su najpoznatiji izvori Ostrovo i Biljana, u blizini manastira Svetog Nauma i u gradu Ohridu.

Po svojim drevnim nekropolama, amfiteatrima, termama, arenama, vilama, svetinjama i vizantijskim bazilikama, Ohrid smatraju jednim od najdrevnijih gradova Balkana, živim svedočanstvom kulturnih nadmetanja civilizacija i znamenja njihovog večnog bivanja na ovim prostorima. Ohrid obiluje brojnim arheološkim nalazištima iz neolita, antike i srednjovekovnog perioda, kao i mnogim ranohrišćanskim i srednjovekovnim crkvama, sa veličanstvenim mozaicima, freskama i ikonama, orijentalnim nasleđem, prelepim plažama i raznovrsnim smeštajnim kapacitetima. Tvrđava u Ohridu – Samuilova tvrđava je bila političko i versko sedište prvog Bugarskog carstva (681–1018). Samoilova Tvrdina – Samoilova tvrdava u Ohridu je jedna od najpopularnijih destinacija posetilaca Ohrida, sagrađena u 10. veku, tokom vladavine cara Samuila. Ohrid je kroz istoriju bio toliko značajno religiozno središte da je u njemu izgrađeno čak 365 crkava – po jedna crkva za svaki dan u godini.

Naziv Ohrida potiče od njegovog polozaja na brdu – vo hrid. Čitavo naselje okružuju zidine, na čijem vrhu je Tvrđava Cara Samuila. Ohridsku tvrđavu smatraju najstarijom i najbolje očuvanom tvrđavom u Makedoniji. Drevni grad Ohrid je sagrađen u obliku amfiteatra, sa mnoštvom tradicionalnih građevina i kuća koje gledaju na prekrasno Ohridsko jezero. Ove zanimljive ohridske kuće su građene u prošlim vekovima u autentičnom balkanskom – orijentalnom stilu gradnje, sa prelepim balkonima i višim spratovima, prostranijim od prizemlja. U starom delu grada Ohrida je živopisni stari bazaar sa pijacom, hamamom, česmom i brojnim radionicama starih zanata i rukotvorina /radionice i prodavnice Ohridskog bisera, kujundžijice, radionice duboreza, radionice slikanja vizantijskih ikona, radionice za proizvodnju predmeta od kože, starih makedonskih instrumenata i čuvenog makedonskog veza, CD-i vrhunske makedonske muzike.../ Čuveni Ohridski biser nastaje od sedefa endemske školjke koja živi jedino u Ohridskom jezeru i obrađuje se ručno, po posebnoj tehnologiji, koja se u porodici Risteski prenosi sa kolena na koleno, čuvajući tradiciju filigranstva i ručne izrade nakita od ohridskog bisera najvišeg kvaliteta. Nakit izrađen od ohridskog bisera je večan i veoma cenjen u Evropi i svetu, kao izuzetan suvenir i poklon. Ohridski biser predstavlja jedan od najpoznatijih suvenira Ohrida, a verovatno najbolji poklon ženi. “Može biti da je to zbog ugodne klime, ili zbog jezera, ili tvrdog grada Samuilovog, ili zbog ravnog i plodnog polja, sto je kujundžije, rezbare, zanatlije od svakog zanata, vještake da u drvetu, kamenu, srebru, bakru, zlatu čuda načine, što je sve takve majstore primamilo da ovdje žive“. Camil Sijaric

Galerija ikona u Ohridu obuhvata slikarska remek dela iz perioda od skoro čitavog milenijuma, počev od 11. do kraja 19. veka, koja su izvanredan i nedeljiv deo bogatog kulturnog i istorijskog nasleđa Ohrida, grada u kome je nikla slovenska književnost i kultura. Nastale u umetničkim radionicama Konstantinopolja i Soluna ili u umetničkim radionicama Ohrida, ove veličanstvene ikone su deo ikonostasa manastira i crkava za koje su bile naručene i oslikane, među kojima su najbolji primeri celokupnog vizantijskog ikono-slikarstva. Ikona Isusa Hrista, dimenzija 135 x 93 cm, čuva se, uz druga dragocena dela, u ohridskoj Galeriji ikona, u kompleksu crkve Bogorodice Perivlepte. Prekrasni istorijski grad Ohrid i čitava Makedonija, neponovljive lepote, su naša omiljena turistička destinacija.

Znamenitosti Ohrida: Tvrđava Cara Samuila, antičko pozoriste, episkopska bazilika, Crkva Svetog Klimenta – Sveti Pantelejmon u Plaošniku, Crkva Svete Sofije, Crkva Bogorodice Perivlepte, Manastir Sveti Jovan Kaneo, Manastir Sveti Naum, pećinska crkva, Galerija ikona, živopisna sela Velestovo, Vevčani i Trpejca, Trebenište…

Manastir Svetog Pantelejmona Ohrid

Manastir Svetog Pantelejmona, zaštitnika zdravlja, je jedan od najstarijih slovenskih manastira na Balkanu i najstariji slovenski spomenik kulture u Ohridu. Gradnjom Svetog Pantelejmona, ispod Ohridske tvrđave, Kliment je Slovenima omogućio ne samo prvi verski i obrazovni centar, već i neprekidno postojanje uslova potrebnih za razvoj umetničkih i estetskih osećanja oblika, poštovanjem i prihvatanjem, odnosno nastavljanjem postojećih umetničkih oblika, kao i njihovim proširivanjem u novim pravcima. Na primer, Kliment je iskoristio razrušenu trobrodnu crkvu za osnovu Manastira Svetog Pantelejmona, te je dodavanjem nekih originalnih delova uspostavio oble forme crkve. Manastir Svetog Pantelejmona u Ohridu je imao izuzeno važnu ulogu u obrazovanju Makedonaca tokom perioda snažnog uticaja Vizantijskog carstva. Manastir Svetog Pantelejmona leži na ohridskom uzvišenju poznatom kao Plaošnik, koje gleda na Ohridsko jezero. Na ovom drevnom kulturnom mestu su pronađeni ostaci ranohrišćanske bazilike, iznad koje je u 7. veku izgrađena crkvica u obliku trolista. Kliment Ohridski je obnovio crkvicu, kada je i oslikana. Na ovom mestu je Sveti Kliment podučavao svoje sledbenike ćirilici, a u crkvi je izgradio grobnicu u kojoj je sahranjen 916. godine. Danas se sarkofag sa moštima Svetog Klimenta nalazi u crkvi Svetog Nikole Gerakomija u Ohridu. Mnogi arheolozi veruju da je Sveti Kliment lično planirao i izgradio manastir Svetog Pantelejmona na obnovljenoj crkvi i rimskoj bazilici od pet delova /ostaci bazilika koji okružuju manastir su i danas vidljivi/. Po arhitektonskom rešenju i izgledu, naučnici smatraju da je Sveti Kliment crkvu namenio za školu pismenosti za svoje učenike, koju stoga smatraju prvim i najstarijim univerzitetom u Evropi. Najpoznatije scene fresaka Manastira Svetog Pantelejmona u Ohridu su “Rođenje Bogorodice”, “Preobraženje”, “Ulazak u Jerusalim”, “Silazak u Ad” i druge. U unutrašnjosti manastira Svetog Pantelejmona u Ohridu postoji kamena krstionica gde je Kliment krstio svoje učenike.

Crkva Svete Sofije Ohrid

Crkva Svete Sofije je najimpresivnija građevina Ohrida i jedinstveno arhitektonsko delo vizantijskog regiona. Crkva Svete Sofije u Ohridu je trobrodna bazilika, natkrivena centralnom kupolom, izgrađena na starom kultnom mestu još u vreme Cara Samuila. U 11. veku je bazilika Svete Sofije u Ohridu temeljno obnovljena, kada je ukrašena freskama, koje pripadaju najboljim ostvarenjima vizantijskog slikarstva. Lepota Crkve Svete Sofije je izražena u njenoj monumentalnoj priprati, otvorenih galerija sa dve kule koje se završavaju malim kupolama,  dograđenim 1317. godine, u doba srpske vladavine. Tokom turske dominacije je Crkva Svete Sofije u Ohridu pretvorena u džamiju. Freske u Crkvi Svete Sofije odlikuje stav i arhaični oblici figura, sjedinjeni u umetničku i ikonografsku celinu jedinstvenu za fresko slikarstvo toga doba. Najbolje očuvane freske Crkve Svete Sofije se nalaze u oltarskom prostoru, gde je oslikana Bogorodica na prestolu sa malim Hristom u naručju. Sa južnog i severnog zida se Bogorodici klanja po šest arhanđela. Ispod freske Bogorodice je kompozicija “Pričešće apostola”, koja je jedna od najzanimljivijih fresaka ove crkve. Među svetiteljima i patrijarsima, ovde su naslikani portreti slovenskih prosvetitelja Ćirila i Metodija, osnivača prvog Slovenskog Univerziteta, kao i njihovog sledbenika Klimenta Ohridskog. Budući da su graditelji Crkve Svete Sofije u Ohridu obdarili ovu jedinstvenu svetinju izvanrednom akustičnošću, sama crkva i njena prijatna bašta su centralno mesto održavanja poznatog kulturnog događaja – tradicionalnog Ohridskog Letnjeg Festivala.

Crkva Presvete Bogorodice Perivlepte Ohrid

Crkva Presvete Bogorodice Perivlepe, takođe poznata pod imenom Crkva Svetog Klimenta je potpuno očuvani srednjovekovni spomenik u starom delu Ohrida, u blizini Gornje Kapije, čuven po izvanrednoj arhitekturi i freskama vrhunske vrednosti. Crkva Bogorodice Perivlepte je sagrađena 1295. godine zalaganjem i sredstvima vizantijskog vojskovođe Progona Zgura i njegove supruge Evdokije Komnin, zeta vizantijskog cara Andronika II Paleologa. Tokom 1378. godine je crkva dograđena. Tokom turskog perioda vladavine je ohridska Crkva Svetog Pantelejmona stradala, te su svete mošti Svetog Klimenta, zaštitnika grada, preseljene u Ckrvu Svete Bogorodice Perivlepte. Od tada je crkva Presvete Bogorodice Perivlepte nosi ime i Crkva Svetog Klimenta. Zvonik i zvono, jedno od najvećih zvona na Balkanu, 1924. godine, zahvaljujući prijateljstvu i savetima vladike ohridskog i žičkog Nikolaja Velimirovića, darivao je Mihajlo Pupin.

Crkva Presvete Bogorodice Perivlepte je arhitektonski primerak makedonske škole doba Paleologa. Osnova crkve Bogorodice Perivlepte u Ohridu ima oblik krsta upisanog u pravougaonik, sa kupolom iznad centralnog dela, ukrašenom spolja cilindričnim frizovima, smeštenoj na četiri pravougaona stuba. Priprata i centralni deo crkve su izgrađeni istovremeno. Crkva Bogorodice Perivlepte – Svetog Klimenta je primer vizantijskog stila gradnje, izgrađena od cigle i lomljenog kamena, sa bogatom ukrasnom keramoplastikom od dvobojnih romboida uokvirenih pravougaonicima, u tako uspešnoj kombinaciji koja doprinosi izvanredno ukrasnom izgledu, istovremeno ostvarujući suštinski sklad. Crkva Bogorodice Perivlepte – Svetog Klimenta predstavlja jedno od najsavršenijih ostvarenja srednjovekovnog graditeljstva. Severni paraklis – kapela, posvećena Svetom Grigoriju je dograđena i oslikana 1365. godine, o čemu svedoči natpis kod glavnog ulaza u crkvu. Ktitor ove kapele je devolski episkom Grigorije. Izgradnju unutrašnje priprate crkve Bogorodice Perivlepte, osim kapela na južnoj, zapadnoj i severnoj strani, koje potiču iz 19. veka je vodio Sveti Kliment. Crkva Bogorodice Perivlepte je krajem 15. veka najverovatnije postala riznica arhieposkopije, kao jedinstvena riznica, u kojoj je najverovatnije postojala arheiposkopska riznica, sa bibliotekom, za koju se veruje da je jedna od najstarijih na Balkanu. Mnoge knjige ove biblioteke i značajni rukopisi potiču iz vremena Arheipiskopa Prohora Ohridskog 1523. – 1550. i korišćeni su u ovoj crkvi i crkvama Arhiepiskopije. Prohor Ohridski je veoma doprineo slovenskoj pismenosti, dobavljajući mnoge knjige potrebne crkvi.

Freske Crkve Svete Bogorodice Perivlepte ili Crkve Svetog Klimenta u Ohridu čine poseban deo srednjovekovnog slikarstva, jer su uvele novi stil u vizantijsku umetnost, poznatu kao Renesansu Paleologa. One su takođe među najranijim umetničkim ostvarenjima freskoslikara Mihajla i Eutihija Astrape, priznatih srednjovekovnih umetnika, čiji je tridesetogodišnji plodan rad ovekovečen u brojnim crkvama – svetinjama na Balkanu. Slikajući poznate kompozicije i likove svetaca, zografi Mihajlo i Eutihije znalački ispisuju svoja imena ili inicijale na ukrasnim detaljima odeće Svetog Dimitrija, maču Svetoj Merkurija, plaštu Svetog Prohora, zdeli na kompoziciji Tajna večera i drugim mestima. Detalji veštine srednjovekovnih zografa ogleda se u prikazu pokreta slikanih portreta, koji odražavaju savršenu skladnost snage, zdravlja, energičnosti i odlučnosti. Freske Crkve Svete Bogorodice Perivlepte – crkve Svetog Klimenta Ohrid odlikuje umešnost zografa u oslikavanju pojedinačnih karakteristika svakog od portreta i napuštanje ikonografskog stereotipa. Među kompozicijama i likovima na freskama crkve Bogorodice Perivlepte posebnu pažnju privlače “Uspenje Bogorodice” na zapadnom zidu, “Pričešće apostola” u apsidi, “Oplakivanje Hrista” i “Raspeće” na severnom zidu i “Judino izdajstvo” na juznom zidu. Od likova naslikanih u totalu, svojom ekspresivnošću se izdvaja lik Svetog Klimenta Ohridskog. Čini se da su modeli koje su koristili slikari Mihajlo i Eutihije Astrapa sasvim realno oslikani, uz mnoštvo dragocenih detalja, bez korišćenja uobičajenih elemenata velikomučenistva i asketizma. Ukoliko tragamo za sličnim primerima, otkrićemo sličnost između ovih fresaka u Crkvi Bogorodice Perivlepte i ranog renesansnog slikarstva, posebno u detaljima kompozicije “Oplakivanje hrista” na severnom zidu. Snažan osećaj dramatike zrači sa ove freske, počev od pokreta i izraza figura, te pre svega, predstave Bogorodice, čija kosa slobodno pada na ramena, kao i mnogi drugi detalji i elementi, koji podsećaju na dela Đota, savremenika Mihajla i Eutihija. U zatvorenom tremu crkve Bogorodice Perivlepte se nalazi Galerija ikona nastalih od 11. do kraja 19. veka, jedna od najbogatijih zbirki ikona vizantijske umetnosti.

Crkva Svetog Jovana Bogoslova Kaneo Ohrid

Ova jedinstveno lepa, majušna crkva se nalazi na jednom od najlepših delova obale Ohridskog jezera, na visokoj steni sa pogledom na nekadašnje naselje, koje je danas ribarsko i turističko selo Kaneo. Crkva Svetog Jovana u Ohridu je sagrađena u poslednjim decenijama 13. veka i posvećena je Svetom Jovanu Bogoslovu. Arheolozi veruju da je crkva Svetog Jovana Bogoslova Kaneo u Ohridu izgrađena pre uspona Otomanskog Carstva, najverovatnije u 13. veku. Po svojoj arhitektekturi, crkva Svetog Jovana Bogoslova Kaneo pripada srednjovekovnim građevinama, čiji su graditelji ostvarili izuzetno uspešnu kombinaciju vizantijskih i jermenskih arhitektonskih elemenata. Crkva Svetog Jovana Kaneo je sagrađena od cigle i kamena, u obliku krsta upisanog u pravougaonu osnovu. Crkva Svetog Jovana Bogoslova Kaneo ima trostranu apsidu na istočnoj strani i osmougaonu kupolu iznad centralnog dela, sa izuzetno bogatim spoljašnjim ukrasima u obliku cik-cak linije. Nepoznati zografi, najverovatnije lokalni umetnici su oslikali crkvu Svetog Jovana Kaneo odmah pošto je sagrađena. Freske u kupoli i oltarskom prostoru crkve Svetog Jovana Bogoslova Kaneo su očuvane. Neke od scena privlače posebnu paznju : “Pričešćse apostola” i “Hrist Pantokrator”, okružen sa osam anđela koji lete. Portret Svetog Klimenta Ohridskog /čija je crkva Svetog Pantelejmona u blizini/, i portret Svetog Erazma su takođe naslikane na zidovima Crkve Svetog Jovana Bogoslova Kaneo. Među dobro očuvanim freskama Crkve Svetog Jovana Bogoslova Kaneo je i portret sveca kome je posvećena, naslikan u prirodnoj veličini. Ovaj stil slikarstva je van novih stremljenja koja odlikuje stil Renesanse Paleologa, nastao u Ohridu. Veruje se da su slikari Crkve Svetog Jovana Bogoslova Kaneo radili i van Ohrida. Veličanstveno živopisna okolina Crkve Svetog Jovana Bogoslova u Kaneu, sa tamnim obrisima šumovite Planine Galičice u daljini, koji se stapaju sa plavetnilom Ohridskog jezera, čini da poželite da ostanete na ovom mestu sve dok Vam se misli potpuno ne umire. Crkva Svetog Jovana Bogoslova u Kaneu je jedno od obeležja starog Ohrida i omiljeni simbor čitavog grada, kao i Makedonije.

Nacionalna radionica za ručnu izradu papira – Kuća Porodice Robev

Nacionalna radionica za ručnu izradu papira je jedna od sedam radionica u svetu u kojima se izrađuje papir po originalnoj kineskoj tehnologiji iz 2. veka pre n.e. Metod izrade papira je jedinstven i oživljaja staru tradiciju Ohrida. Posetioci Ohrida ne treba da propuste mogućnost da upoznaju ovaj način izrade papira i odštampaju svoje uspomene na Ohrid i njegovu bogatu istoriju na Gutenbergovoj štamparskoj presi iz 16. veka. Oprema i odeća koje se koriste u radionici su potpuno originalni. Svi štamparski proizvodi su jedinstveni i posetioci mogu da ih kupe jedino ovde. Radionica za ručnu izradu papira se nalazi u prekrasnom ambijentu starog dela Ohrida, pored Muzeja Grada Ohrida, u prekrasnom zdanju Kuće porodice Robev – Robevci, koja je arhitektonsko i umetničko remek delo iz 19. veka, sa vrlo zanimljivom istorijskom baštinom čuvene ohridske porodice Robev, o kojoj prvi pomeni potiču iz 14. veka i čije dugovečno nasleđe danas možemo upoznati…..

Manastir Svetog Nauma Ohrid

Manastir Svetog Nauma se nalazi na najjužnijem kraju Ohridskog jezera, u blizini izvora Crnog Drima, neposredno uz makednosko-albansku granicu. Manastirska celina Svetog Nauma je izgrađena na romantičnom ostrvu ohridskog jezera bogatom zelenilom, raskošnog pogleda na modro prostranstvo Ohridskog jezera. Područje oko manastira Svetog Nauma smatraju među najlepšim na obalama Ohridskog jezera. Veličanstveno zelenilo, dva malena romantična ostrva /jedno ostrvo gusto pošumljeno, sa mnostvom ptica koje se ovde gnezde, zabranjeno posetiocima/, okruženo izvorima Crnog Drima, prostrane peščane plaže, kao i sam manastir Svetog Nauma, uz pogled sa brdašca na kome se nalazi – čini jedno od najlepših mesta za izlet ili piknik.

Sveti Naum je, posle Svetog Klimenta Ohridskog, bio najdosledniji i najznačajniji među učenicima solunskih prosvetitelja Ćirila i Metodija, ličnost koja je ceo svoj život posvetila osnovama slovenske književnosti. Dva ćirilična i jedno glagoljičko-ćiriličko pismo, koja potiču iz perioda od kraja 10. do 12. veka se i danas nalaze na stubovima priprate manastira Sveti Naum. Ovi zapisi svedoče o najstarijim slovenskim pismima koja su nastala na području Ohrida – glagoljice i ćirilice.

Manastir Svetog Nauma je jedan od najstarijih i najbogatijih manastira u Makedoniji. Osnivanje manastira je usko povezana sa imenom Svetog Nauma. Jevanđelje Svetog Nauma nam svedoči da je crkva, posvećena svetim arhanđelima Mihajlu i Gavrilu, izgrađena na južnoj obali Ohridskog jezera. Sveti Naum je izgradio manastir pred kraj života /900 – 905. godine/. Umro je 910. godine i sahranjen je u manastiru. Veruje se takođe da je crkva, posvećena Svetim arhanđelima izgrađena između 893. godine /godine dolaska Nauma u Makedoniju/ i 910. godine /godine kada je umro/. Originalna crkva Naumovog manastira je imala osnovu trolista. Nema tačnih podataka kada je ime manastira promenjeno, ali je od 1630. godine, u Rusiji ovaj manastir bio poznat pod imenom koje danas nosi – kao manastir Svetog Nauma. Originalnu crkvu Svetih arhanđela je krajem 18. veka porušio i opljačkao surovi Ali Paša Janinski, vođa albanskih janičara, u isto vreme kada je uništio grad Moskopole. Drugi izvori pak tvrde da je originalna trolisna osnova manastira potpuno uništena između 15. i 16. veka. Prema najnovijim istraživanjima, utvrđeno je da današnja crkva Svetog Nauma sagrađena na temeljima stare Naumove crkve i da potiče iz perioda turske vladavine. Manastir Svetog Nauma je bio u ruševima mnogo godina, do dolaska jeromonaha Grigorija iz Moskopoja, Eparhije Korče, u današnjoj Albaniji. Uz pomoć lokalnih hrišćana on je obnovio crkvu i sagradio dva konaka. Sveti Naum je osvetio hram i izgradio pripratu crkve. Vladika Nikolaj žički i ohridski je sagradio veliku kulu posvećenu Svetom caru Nikolaju Romanovu, ali su je komunisti srušili 1955. godine.

Ikonostas manastira Sveti Naum je izrezbaren 1711. godine, kada su oslikane celivajuće ikone, svečane ikone i ikone svetih apostola. Ikonostas Manastira Svetog Nauma je jedan od najstarijih u Makedoniji i predstavlja izvanredno umetničko delo. Izrezbaren je pod uticajem rezbarske radionice sa Svete Gore, što otvara mogućnost za pretpostavku da su majstori-rezbari učili ovu veštinu i umetnost na Svetoj Gori. Najnovija istraživanja o freskama Manastira Svetog Nauma potvrđuju da je najveća celina rano-vizantijskog slikarstva u Makedonij iz perioda prelaza 18. na 19. vek očuvana u Manastiru Svetog Nauma i sadrži veštinu i iskustvo umetnosti 18. veka sa temama bliskim Svetom Naumu Ohridskom i njegovim savremenicima iz Ohridske Škole. Kompozicije iz života i čuda Svetog Nauma Ohridskog, oslikane kod groba ovog svetitelja predstavljaju jedinstvenu grupu monumentalnog slikarastva od posebnog značaja. Manastir Svetog Nauma je izvor pismenosti i učenja pohranjenih u njegovim konacima. Predivno okruženje manastira Svetog Nauma Ohridskog je omogućilo izgradnju autentičnog hotelskog kompleksa, koji se odlično uklapa u jedinstvenu duhovnost čitavog mesta i svojim brojnim posetiocima pruža posebno iskustvo prijatnog i nezaboravnog boravka.

 

SHARE IT: