Crkva Svetog Stefana u centru grada Kruševca je zadužbina kneza Lazara, visoko-poštovanog srpskog velikomučenika, koji je viteški stradao u Bitci na Kosovu 1389. godine. Po svom ktitoru, u narodu je poznata kao Lazarica. Lazarica je nastala kao dvorska crvka u okviru utvrdjenog grada Kruševca, glavnog grada najvažnijeg srpskog vladara toga doba, koji je vladao teritorijom dolina Zapadne i Južne Morave i severnim delom Srbije. Nastao na uzvišenju, grad Kruševac je nosio ovu titulu do 1403. godine, kada je Stefan Lazarevic, sin kneza Lazara, svoje sedište prebacio u Beograd.

Tačno vreme izgradnje Lazarice je ostalo do danas neutvrdjeno. Neki istraživači smatraju da je Lazaricu knez Lazar podigao oko 1375. godine, dok neki govore da ju je gradio zajedno sa gradom Kruševcem tek po rodjenju sina Stefana 1374. godine i posvetio je Svetom Stefanu. Lazarica se stoga nalazi u okviru utvrdjenog grada, gde zauzima centralno mesto i značajno se razlikuje od skromnih manastirskih gradjevina tog vremena. Tokom istorije je stradala pri napadu sultana Muse 1413. godine koji je harao ovim krajevima. Tokom turske vladavine je sasvim opustela. Bez krovnog pokrivača i u ruševinama, Lazarica je odolevala do trećeg austro-turskog rata 1739. godine, kada je oslikana. Nažalost u 1791. godini je Lazareva zadužbina služila kao turski barutni magacin. 1833. godine je, nakon oslobodjenja grada Kruševca, obnovljena po nalogu Kneza Miloša Obrenovića, a 1843. uz pomoć porodice Karadjordjević. Crkva Lazarica je jedan od najlepših primera "moravskog arhitektonskog stila". Gradjena je od opeke i kamena tesanika sa malim količinama maltera. Skulpturna dekoracija na veselim i kitnjastim fasadama Lazarice je veoma bogata, jer je u skladu sa svetovnim životom na vladaočevom dvoru. Bogata kamena dekoracija se nalazi na brojnim jednodelnim i dvodelnim prozorima i rozetama izuzetne lepote i ogleda se u bogatstvu geometrijskih ornamenata, životinjskih i biljnih motiva i dekorativnim prepletima pod značajnim uticajem romansko-gotskog stila.