Damastion je bio drevni grad koga je u svojim radovima pominjao Strabon, bez tačne naznake o njegovom položaju.  Istorija Damastiona počinje u 13. veku p.n.e,  kada se spominje kao naselje sa elementima urbanog akropolisa. Postoji nekoliko pretpostavki o položaju ovog grada. Damastion ili Damastium je naselje Ilirsko-Panonskog regiona, verovatno u blizini današnjeg Kosova i Metohije, poznato po rudnicima srebra. Pronadjen je novac sa natpisom Damastion, koji potiče iz južne Srbije, istočne Makedonije i zapadne Bugarske. Najnovija arheoloska istraživanja potvrdjuju pretpostavku o polozaju Damastiona na obroncima planine Rujan, u selu Krševica, 15 km jugoistočno od Vranja /južna Srbija/. Grad je bio naseljen ilirskim/dardanskim plemenom Damastini, kojim je u 4. veku p.n.e upravljao kralj Bardyllis. Grad je u starom veku bio poznat po srebrnim rudnicima, čija pozicija, kao i samog grada, danas jos nije poznata.

U 5. veku p.n.e. su grad zauzeli Grci iz Egine. Protok novca grada Damasiona, ukljucivao je Dardaniju /današnja teritorija Kosova i doline Morave/ i dalje, kao i zapadnu i južnu Jadransku obalu. Grad Damasion i njegove rudnike srebra je osvojio Filip II Makedonski nakon pobede nad dardanskim kraljem Bardilisom. Posle petog veka pre nove ere i Peloponeskih ratova izbegli Grci iz Egine i grada Mende osnovali su grad Damastion, čuven po kovanju srebrnog novca i izvozu tog plemenitog metala koji su vadili iz okolnih rudnika. U okolini Krševice, kako svedoče i toponimi, bilo je dosta rudnika olova i srebra koji su se koristili od najstarijih vremena do Sasa, pa i kasnije. Na Krševici je nađen i srebrni novac damastion. U naseobini koja ima sve odlike urabnog naselja živelo se luksuzno. Nađena je luksuzna keramika, po amforama se vidi da je vino i maslinovo ulje ovde dopremano sa Tasosa i iz Mende, a zauzvrat na jug je putovalo srebro. Najveći deo naselja se nalazio na padinama podno akropole, a poslednje tri godine arheolozi istražuju podnožje lokaliteta, jer je tu otkriven, osim monumentalnog rezervoara za vodu koji je jedina sasvim očuvana antička građevina, i niz zdanja, i masivna obaloutvrda, bedem uz Krševičku reku. Bezmalo je proteklo dve i po hiljade godina od nastanka naselja Damastion i one su učinile svoje. Vekovima je podgrađe zatrpavano, što nanosima reke, što zemljom sa uzvišice nad njim. Otkriven je čitav niz hlebnih peći. Uz zapadni bok rezervoara - najstarije i potpuno očuvane antičke građevine, jedine takve kod nas - ka padini otkriveni su ogromni pitosi, ali i veliki blokovi kamena sa dosta materijala. Kale /Turski naziv za utvrdjenje/ se nalazi u blizini Bujanovca, na jednom od najviših uzvišenja koja se spuštaju sa vrhova planine Rujan prema Juznoj Moravi i vranjskoj dolini. Naselje je imalo izuzetan strateški položaj, a najstariji pronalasci potiču iz kasno-bronzane i rane gvozdene ere. Najvažniji ostaci ruševine gradjevina, kao i bogatstvo arheološkog materijala imaju svojstva urbanog naselja iz 4. veka i prvih decenija 3. veka p.n.e. Centar naselja i okolina koja se prostire do doline Krševičke reke, su zauzimali površinu od oko 4 hektara. U podnožju brda se danas nalaze seoske kuce sa baštama, a kameni blokovi uzeti sa obližnjeg nalazišta se jos uvek mogu videti u zidovima seoskih kuca. Današnje naselje leži upravo ispod prostora starog naselja, a prema brojnim podacima, ovde se nalaze i grobovi drevnih stanovnika. Grad je bio zašticen sa dve strane širokim zidom, dok su ostaci gradjevina iz različitih perioda gradnje, na koje su često uticali rečni nanosi, su pronadjeni na zaravni. Skup gradjevina koje potiču iz poslednjeg nanosa, je pronadjen u središtu naselja. Istočne i severne gradjevine sa nekoliko prostorija su bile izgradjene od kamena i cigle sušene na sunčevim zracima i pokrivene velikim crepovima. Naselje se takodje prostiralo preko severoistočnih padina prema reci, ali zbog gustog zelenila, istraživanje ovog područja je jos uvek u početnoj fazi. U rovovima pronadjenim prema jugozapadnoj strani zaravni koja je obuhvatala odredjene gradjevine, dve srebrne drahme Aleksandra III I jedan bronzani novcic Demetriosa Poliorketesa je pronadjen. Takodje bronzani Demetriosov novčic je pronadjen u središnjem delu koji obuhvata severne gradjevine. Pronalazak novčica Filipa II, Alexandra III, Cassandera, Demetrios Poliorketesa i Pelagije odredjuju hronološki raspon arheološkog materijala koji je do sada otkriven. Oni zasad ukazuju, na ostatke značajnog objekta koji tek treba da se ispita. Prvi arheološki nalazi datiraju iz 1966. godine. Radovi i arheološka istraživanja u Krševici kod Bujanovca još traju.