Manastir Bukovo, posvećen Svetom Ocu Nikolaju Cudotvorcu, nalazi se na 4 km od Negotina, na putu Zaječar-Negotin, na padini Bratujevačke kose. Ime manastira po predanju potiče od okolnih „bukovih šuma" ili ptice „buka", koje su živele ovde u nekadašnjim ritovima. Pisani podaci o ktitoru manastira Bukovo ne postoje, ali postoje više predanja koja o tome govore. Po jednom predanju, manastir Bukovo je zadužbina srpskog kralja Milutina sa kraja 13. veka, podignut posle pobede nad bugarskim carem Sišmanom. Po drugom predanju, ktitor manastira Bukovo je Sveti Nikodim Tismanski koji je živeo u Timočkoj Krajini i izgradio mnogo crkava u 15. veka. Po trećem predanju, ktitor manastira Bukovo je bio neko iz vlastele istočne Srbije i potiče iz 15. veka.
Tokom svoje istorije manastir Bukovo je više puta stradao i bio obnavljan. Knez Miloš je nakon obnove manastira 1837. godine poklonio zvona manastiru, a 1839. godine podignuta su dva konaka. Priprata na crkvi manastira Bukovo je dozidana 1877. godine. Uoči drugog svetskog rata 1940. godine, na severnoj strani iznad ulaza podignut je zvonik kvadratne osnove i čini sastavni deo ulaza u manastirski kompleks. U okviru porte manatira Bukovo nalazi se izvor posvećen životvornom istočniku - Presvetoj Bogorodici. Brojna su isceljenja koja su se dogodila od ovog Istočnika. Osim ovog izvora, posvećenog Presvetoj Bogorodici, odnosno njenom pokrovu, posvećena je i kapela u južnom konaku, čija je izgradnja u toku.
Manastirska crkva Bukova predstavlja jednobrodnu građevinu sa osnovom u vidu krsta. Duga je 18,80 m, široka 8,55 m i visoka 6,90 m. Izgrađena je od tesanog kamena i bez kupole, sa horskim apsidama i narteksom koji je kasnije dozidan. Stilski se crkva manastira Bukovo ubraja u specijalnu varijantu moravske skole. Tokom svog postojanja nije bitnije menjala svoj izgled.
Unutrašnjost crkve manastira Bukovo je živopisana. Postoje dva sloja, od kojih je najstariji sloj predstavljen freskama Svetog Arhanđela Mihajla, fragmentima svetih ratnika u severnoj pevnici i freskom Presvete Bogorodice okružene anđelima, na svodu crkve. Ove freske potiču iz 1682. godine u vreme Igumana Mihaila Dečanca, uz ktitorstvo kneza Simeuna iz sela Trnjana. Živopis manastira Bukovo koji danas postoji i koji zahvata najveći deo potiče iz 1902. godine. Rad je živopisca Milisava Markovića iz Malog Izvora, koji se već dokazao oslikavši crkvu manastira Suvodol 1892. godine. Marković je oslikao unutrašnjost crkve po nacrtima Steve Todorovića slikara iz Beograda i ikonopisca dela ikona u ikonostasu zaječarske crkve.
Duborezani i pozlaćeni ikonostas manastira Bukovo, rađen u Austriji, potiče s kraja 19. veka. Ikone je uradio Lazar Krdžalić, poznati ikonopisac svog vremena, koji je uradio i medaljon na narteksu manastirske crkve. Deo ikona na ikonistasu živopisao je Pavle Čortanović, učitelj crtanja u Negotinskoj polugimnaziji. Ikone iz starog ikonostasa manastira Bukovo izložene su u manastirskoj biblioteci. U manastiru Bukovo je znameniti srpski književnik Svetolik Ranković napisao svoj poznati roman „Porušeni ideali".
