Fruška Gora je oniži planinski masiv koji se prostire u dužini od oko 80 km u panonskom bazenu, između reka Dunava i Save. Frušku Goru krasi puno vidikovaca i zelenih čistina ka planinskom podnožju, a najviši vrh je Crveni čot, visok 539 m. Pored manjih i većih naselja sa mnoštvom voćnjaka i vinograda, Fruška Gora u svojim pojedinim delovima krije i pravu divljinu guste šume naseljene jelenima, srndaćima i divljim svinjama, kao i niskom divljači. Na padinama Fruške Gore nalaze se listopadne šume, u kojima preovladuju hrast, lipa, grab i drugo drveće. Na nižim planinskim stranama šume su pretežno iskrčene i tu su pašnjaci, vinogradi i voćnjaci. Na aluvijalnim zemljištima nalaze se vrbove i topolove šume, kao i livade.

Na meliorisanim terenima gaje se biljke koje zahtevaju više vlage, kao što su šećerna repa, suncokret, kukuruz, povrće. Na slatinama, koje su najmanje plodne, prostiru se pašnjaci, a na nekim mestima stvoreni su ribnjaci. Plodno zemljište, obilje vode i umerena klima čine poznato fruškogorsko vinogorje. Plemenite vrste vinove loze daju kvalitetna sortna vina severnog tipa, od kojih se neka mogu uporediti s rajnskim, mozelskim i francuskim vinima. Najpoznatija vina ovog kraja su fruškogorski rizling, talijanski rizling, rajnski rizling, župljanka, traminac, buvije, frankovka, plemenka, silvanac zeleni, portogizer i specifični aromatizovani bermet. Nacionalni park Fruška Gora je predeo izuzetnih prirodnih odlika i kulturno-istorijskih znamenitosti. Njegovih 25.000 ha prava su riznica flore i faune. Zbog svog geografskog položaja u njemu rastu i orhideje i četinari i obitava raznovrstan životinjski svet : od srna i zečeva do divljih svinja i orlova. Blage padine, stoletne šume hrasta kitnjaka i belog graba, koje obuhvataju oko 90% parka, čuveno vinogorje i stari manastiri privlače pažnju, kako izletnika, ljubitelja prirode, tako i naučnika. U flori Fruške Gore zabeleženo je preko 1400 vrsta, od toga se izdvajaju vrste reliktnog i endemičnog karaktera /lovorasti jeremičak, gorocvet, niska perunika ili preko 20 vrsta iz porodice orhideja/. Ovaj prostor pruža gostoprimstvo predstavnicima više od 200 vrsta ptica, kao što su orao krstač, patuljasti orao, detlić, siva senica i mnoge druge. U svetu životinja ovde se sreću retki sisari poput divlje mačke, jazavca, kune zlatice i mnoge vrste slepih miševa. Fruška Gora je vrlo interesantne geološke prošlosti, pa je u njenim sedimentima pronadjena izuzetno raznolika fosilna fauna, sa najpoznatijim lokalitetima Cerevićki potok /164 pronadjene fosilne vrste/ i usek kod Grgetega sa 120 vrsta, što su jedinstveni slučajevi u Evropi. Po obodu Nacionalnog Parka Fruška Gora smešteno je 17 pravoslavnih manastira izgrađenih krajem 15. i tokom 16. veka, doseljavanjem srpskog monaštva i stanovništva iz juznih krajeva zemlje u strahu od Turaka. Ovi manastirski kompleksi, većinom obnovljeni u 18. veku, čine jedinstvenu kulturno-istorijsku celinu srpske barokne umetnosti, čija je duhovna i edukativno-turistička uloga od izuzetnog značaja. U zapadnom delu Fruske Gore su sledeći pravoslavni manastiri : Privina Glava, Divša, Petkovica, Kuvezdin, Sišatovac, dok se do ostalih "kutaka duhovnosti" stize veoma jednostavno krećući se planinskim grebenom, odnosno regionalnim putevima dobrog kvaliteta. Tu goste zeljne duhovnog okrepljenja očekuju manastiri : Bešenovo, Mala i Velika Remeta, Jazak, Vrdnik-Ravanica, Beočin, Rakovac, Staro i Novo Hopovo, Grgeteg, Krušedol, kao i Sremski Karlovci, centar srpske duhovnosti, obrazovanja i kulture.