Tronoša je, po predanju, dobila ime po tri rečice koje se kod manastira sastaju u jednu. Veruje se da je manastir zadužbina žene srpskog Kralja Dragutina, Kraljice Katarine /Kataline/, izgradjen odmah nakon njegove smrti, 1317. godine. Time je manastir Tronoša jedna od najstarijih zadužbina dinastije Nemanjić. Posvećena je Vavedenju Presvete Bogorodice.
Po Tronoškom letopisu, manastir je sagradila kraljica Katarina (negde izmedju 1276. do 1382. godine), žena kralja Dragutina. Manastirska crkva u Tronoši je podignuta kao jednobrodna građevina raškog graditeljskog stila, sa kupolom iznad centralnog dela. Manastir Tronošu su Turci mnogo puta napadali, a porušili su ga do temelja krajem 15. veka. Barokni zvonik je kasnije dogradjen prilikom rekonstrukcija. Poslednji put je Manastir Tronoša oštećen tokom Drugog svetskog rata, kada su Nemci odneli mnogo manastirskih vrednosti i sve što je vredelo. Vuk Stefanović Karadžić došao je u manastir da uči školu 1797 godine, pa danas u manastiru postoji memorijalni muzej ovog reformatora srpske azbuke. Zahvaljujući predanom radu monaha - prepisivača, manastir Tronoša je imao značajnu ulogu u očuvanju vrednih dokumenata, koji su riznica srpske kulture i tradicije. Manastir Tronoša se nalazi na 17 km od Loznice, na putu za Krupanj.
