Na krajnjem jugu Srbije duž granice s Makedonijom, prostire se markantna Šar-planina, oštro morfološki ograničena nisko spuštenom Prizrensko-Metohijskom, Kosovskom i Pološkom kotlinom. 39000 ha strmih severnih padina glavnog grebena Sare i njenih metohijskih ogranaka Ošljaka, Ostrovice i Kodža Balkana, proglašeno je za Nacionalni park u privremenim granicama. Nakon detaljnih istraživanja i valorizacije područja, stručnjaci predlažu proširenje granica na oko 70000 ha ovog jedinstvenog centralnobalkanskog masiva. Glavni greben planine Sare, dug 95 km, sadrzi visoke površi i bočne grebene raščlanjene brojnim divljim vodotocima i obuhvata preko 100 vrhova visine iznad 2000 m, od čega 30 vrhova prelazi 2500 m. 

Specijalni rezervat prirode Zasavica sa istoimenom rečicom je nekadašnje rečno korito /promenjenog toka reke Save/ koje se nalazi u južnoj Vojvodini i severnom delu Mačve. Rezervat prirode Zasavica ukupne površine od 1825 ha i rečica dužine 33,1 km, mesto je opstanka raznovrsnom i retkom biljnom i životinjskom svetu. Zasavica je oaza za oko 200 vrsta biljaka, 120 vrsta ptica, 20-tak vrsta riba. Stavljena je pod zaštitu države 1997. godine kao prirodno dobro od izuzetnog značaja. 

Planina Tara je oaza netaknute prirode u zapadnoj Srbiji. Tara je jedna je od najlepših planina Srbije, slikovitih pejsaža pod gustim četinarskim i listopadnim šumama, protkanim pašnjacima i livadama. Područje Tare proglašeno je 1981.  godine za Nacionalni park Tara, radi očuvanja retkih biljnih i životinjskih vrsta i njihovih zajednica.

Fruška Gora je oniži planinski masiv koji se prostire u dužini od oko 80 km u panonskom bazenu, između reka Dunava i Save. Frušku Goru krasi puno vidikovaca i zelenih čistina ka planinskom podnožju, a najviši vrh je Crveni čot, visok 539 m. Pored manjih i većih naselja sa mnoštvom voćnjaka i vinograda, Fruška Gora u svojim pojedinim delovima krije i pravu divljinu guste šume naseljene jelenima, srndaćima i divljim svinjama, kao i niskom divljači. Na padinama Fruške Gore nalaze se listopadne šume, u kojima preovladuju hrast, lipa, grab i drugo drveće. Na nižim planinskim stranama šume su pretežno iskrčene i tu su pašnjaci, vinogradi i voćnjaci. Na aluvijalnim zemljištima nalaze se vrbove i topolove šume, kao i livade.

Predeli Durmitora, po lepoti i očuvanosti retko i autentično delo prirode, proglašeni su Nacionalnim parkom 1952. godine. UNESCO Durmitor 1977. godine uvrštava u svetske ekološke rezerve biosfere. Smešten je na severozapadu Crne Gore. Obuhvata površinu od 39,000 ha sa kanjonima Tare, Drage i Sušice. Durmitor je poznat po bogatstvu flore i faune, složenosti ekosistema, zastupljenosti preko 1300 vrsta vaskularnih biljaka. Durmitorski Nacionalni park obiluje značajnim brojem spomenika kulture od antičkog perioda do savremenog doba.

Upoznajmo Gvozdenu Kapiju Dunava koja obližnjom netaknutom prirodom Nacionalnog Parka "Đerdap" površine preko 63.608 hektara i zaštićenom zonom 93.968 hektara, raskošno bogatom izvanrednim primercima flore i faune osnažuje um, dok istraživanje najvećeg prirodnog i arheološkog muzeja u Evropi obnavlja duh, noseći Dunavom daleko sve brige smirujućim zvucima dunavskih vetrova. Polazeći od Golupca, odličnog mesta za plovidbu, zahvaljujući širini reke Dunav i stalnim vetrovima koji ovde "caruju", nakon posete Golubačke tvrđave iz 14. veka sa osam visokih kula, stiže se do najduže rečne klisure u Evropi. Oduševljava susret sa Gvozdenom Kapijom istraživanjem klisure Dunava veličanstvene lepote duge 96,5 km koju je stvorila priroda, sa svojim spektakularnim delima, arheološkim nalazištima Lepenski Vir, Padina i Vlasac iz doba mezozoika, koji vraćaju vreme 10000 godina unatrag ! 

Osnovan je 1952. godine. Obuhvata područje od 5.400 ha i nalazi se na granici Srbije i Crne Gore. Prašumski rezervat oko Biogradskog jezera koji predstavlja prirodni arboretum sa više od 60 vrsta dendroflore. Svaka vrsta u ovim ekosistemima dostiže svoju maksimalnu visinu i veličinu, što se retko može sresti na bilo kom drugom mestu.

Oblast na obroncima divlje planine Jadovnik kod Prijepolja, na krajnjem jugozapadu Srbije. Sopotnica je poznata po pitkim izvorima i čarobnim vodopadima na visini od 1000 m iznad sela. Okružena je prostranim livadama,  raskošno bogatim lekovitim biljem i neverovatnom tišinom. Krajem 2005. godine Sopotnica je proglašena spomenikom prirode.

Kamenu Goru, zahvaljujući mirisnim proplancima, predivnim četinarskim šumama i obiljem pitkih ledenih izvora smatraju najlepšim selom u Prijepoljskoj opštini. Uzdignuta je između Prijepolja, Pljevalja i Bijelog Polja na prosečnoj nadmorskoj visini preko 1300 m, odakle se pruža nezaboravni pogled /od koga staje dah/ na planinske masive Durmitora, Jadovnika, Zlatara, Golije, Zlatibora i dr. Poznata je po višestoletnom boru-Svetiboru za koga su vezane mnoge tajne i narodna predanja. Okružena je dubokom četinarskom šumom sa mnoštvom izvora koji nikada ne presuše, te dugovečnim gorštacima potvrđuju iskonsku životnu filosofiju sa radošću ponuđenu svakom gostu.