Na putu Čačak-Požega, u prirodnim lepotama ogromne klisure koju gradi Zapadna Morava, protičući između stenovitih vrhova Ovčara i Kablara, skriveno je mnoštvo manastira, crkava i kapelica, koji se jednim imenom zovu Ovčarsko-kablarski manastiri ili "Mala srpska Sveta Gora". Tu su danas manastiri, metosi i crkve Vavedenje, Vaznesenje, Preobraženje, Sretenje i Sveta Trojica na desnoj i Blagoveštenje, Ilinje, Jovanje, Uspenje i Nikolje na levoj obali Morave, a interesantna je i zbeg crkva "Kadenica" i crkva posvećena Svetom Savi sa izvorom lekovite vode. Vrhovi planina Ovčar i Kablar sa preko 150 vrsta ptica, 30 vrsta riba i preko 600 biljnih vrsta, predstavljaju upečatljiv prizor i poseban izazov ljubiteljima očuvane prirode.

Markantna i gorostasna Šar-planina /Scardus/ se prostire duž granice Srbije sa Makedonijom, na krajnjem jugu Srbije. Šar-planina je jedan od 5 Nacionalnih Parkova Srbije, oštro morfološki ograničena nisko spuštenom Prizrensko-Metohijskom, Kosovskom i Pološkom kotlinom. 39000 ha strmih severnih padina glavnog grebena Šare i njenih metohijskih ogranaka planina Ošljaka, Ostrovice i Kodža Balkana, proglašeno je za Nacionalni park u privremenim granicama. Šar-planina se proteže izmedju južnog dela kosovskog basena, planina Crnoljeve i Crne Gore /Skopska Crna Gora i Karadag Kumanovo-Preševo/, Tetova /Gornji Polog i Donji Polog/ i metohijsko-prizrenskog basena, planine Korab /2764 metara/, Koritnika i regiona Ljume u severistočnoj Albaniji. Šar-planina čini početak posebnog masiva Dinarskih Alpa, poznatih kao Sarsko-Pindski planinski sistem. Nakon detaljnih istraživanja i valorizacije područja Šar-planine, stručnjaci predlažu proširenje granica Nacionalnog Parka Šara na oko 70000 ha, ovog jedinstvenog centralnobalkanskog masiva u Srbiji i Makedoniji. Glavni greben planine Šare, dug 95 km, sadrži visoke površi i bočne grebene, raščlanjene brojnim divljim vodotocima i župama : Sirinićka, Sredačka, Opolje i Gora. Šar-planina obuhvata preko 100 vrhova visine iznad 2000 metara, od čega 30 vrhova prelazi 2500 metara. Najviši vrh Peskovi, visok 2651 metara je odličan primer kraškog planinskog reljefa. Nacionalni Park Šaru odlikuju izvanredne prirodne lepote i preko 200 vrsta ptica, medju kojima su orao bradan, sivi sup, sivi orao i jarebica. Greben planine Šare i  Šara Nacionalni  Park je poznat po leptirima izuzetne lepote, kojih ima 147 vrsta, a čitavo područje je prekriveno veličanstvenim kacunom-šafranom /Crocus sativus/, čije prisustvo potvrdjuje besprekornu čistocu netaknute prirode. Postoji mnogo zanimljivih sisara u Nacionalnom Parku Šara, kao sto su vidra, dinarski poljski vuk, Balkanski ris (Lynx lynx balcanicus), divokoza i medved.

Specijalni rezervat prirode Zasavica sa istoimenom rečicom je nekadašnje rečno korito /promenjenog toka reke Save/ koje se nalazi u južnoj Vojvodini i severnom delu Mačve. Rezervat prirode Zasavica ukupne površine od 1825 ha i rečica dužine 33,1 km, mesto je opstanka raznovrsnom i retkom biljnom i životinjskom svetu. Zasavica je oaza za oko 200 vrsta biljaka, 120 vrsta ptica, 20-tak vrsta riba. Stavljena je pod zaštitu države 1997. godine kao prirodno dobro od izuzetnog značaja. 

Planina Tara je oaza netaknute prirode u zapadnoj Srbiji. Tara je jedna je od najlepših planina Srbije, slikovitih pejsaža pod gustim četinarskim i listopadnim šumama, protkanim pašnjacima i livadama. Područje Tare proglašeno je 1981.  godine za Nacionalni park Tara, radi očuvanja retkih biljnih i životinjskih vrsta i njihovih zajednica.

Fruška Gora je oniži planinski masiv koji se prostire u dužini od oko 80 km u panonskom bazenu, između reka Dunava i Save. Frušku Goru krasi puno vidikovaca i zelenih čistina ka planinskom podnožju, a najviši vrh je Crveni čot, visok 539 m. Pored manjih i većih naselja sa mnoštvom voćnjaka i vinograda, Fruška Gora u svojim pojedinim delovima krije i pravu divljinu guste šume naseljene jelenima, srndaćima i divljim svinjama, kao i niskom divljači. Na padinama Fruške Gore nalaze se listopadne šume, u kojima preovladuju hrast, lipa, grab i drugo drveće. Na nižim planinskim stranama šume su pretežno iskrčene i tu su pašnjaci, vinogradi i voćnjaci. Na aluvijalnim zemljištima nalaze se vrbove i topolove šume, kao i livade.

Predeli Durmitora, po lepoti i očuvanosti retko i autentično delo prirode, proglašeni su Nacionalnim parkom 1952. godine. UNESCO Durmitor 1977. godine uvrštava u svetske ekološke rezerve biosfere. Smešten je na severozapadu Crne Gore. Obuhvata površinu od 39,000 ha sa kanjonima Tare, Drage i Sušice. Durmitor je poznat po bogatstvu flore i faune, složenosti ekosistema, zastupljenosti preko 1300 vrsta vaskularnih biljaka. Durmitorski Nacionalni park obiluje značajnim brojem spomenika kulture od antičkog perioda do savremenog doba.

Upoznajmo Gvozdenu Kapiju Dunava koja svojom netaknutom prirodom Nacionalnog Parka "Đerdap" površine preko 63.608 hektara i zaštićenom zonom 93.968 hektara, raskošno bogatom izvanrednim primercima flore i faune osnažuje um, dok istraživanje najvećeg prirodnog i arheološkog muzeja u Evropi obnavlja duh, noseći Dunavom daleko sve brige, smirujućim zvucima dunavskih vetrova. Polazeći od Golupca, odličnog mesta za plovidbu, zahvaljujući širini reke Dunav i stalnim vetrovima koji ovde "caruju", nakon posete Golubačke tvrđave iz 14. veka sa devet visokih kula, stiže se do najduže rečne klisure u Evropi. Oduševljava susret sa Gvozdenom Kapijom istraživanjem klisure Dunava veličanstvene lepote, duge 96,5 km koju je stvorila priroda, sa svojim spektakularnim delima, arheološkim nalazištima Lepenski Vir, Padina i Vlasac iz doba mezozoika, koji vraćaju vreme 10000 godina unatrag ! 

Osnovan je 1952. godine. Obuhvata područje od 5.400 ha i nalazi se na granici Srbije i Crne Gore. Prašumski rezervat oko Biogradskog jezera koji predstavlja prirodni arboretum sa više od 60 vrsta dendroflore. Svaka vrsta u ovim ekosistemima dostiže svoju maksimalnu visinu i veličinu, što se retko može sresti na bilo kom drugom mestu.

Sopotnica je majušno selo i oblast na obroncima divlje planine Jadovnik, kod Prijepolja, na krajnjem jugozapadu Srbije. Sopotnica je poznata po pitkim, ledeno-hladnim izvorima i čarobnim vodopadima na visini od 1000 m, koji se nalaze iznad sela, kao i drevnim vodenicama koje i danas melju brašno. Sopotnica je okružena prostranim mirisnim livadama,  raskošno bogatim lekovitim biljem i neverovatnom tišinom. Krajem 2005. godine Sopotnica je proglašena spomenikom prirode.