Bihać Bosna i Hercegovina

Bihać se nalazi u Unsko-Sanskom Kantonu, u severozapadnom delu Bosne i Hercegovine, na granici između Bosne i Hercegovine i Hrvatske, veoma blizu fantastičnih Plitvičkih jezera – Nacionalnog parka u obližnjoj Republici Hrvatskoj /ca 30 km/. Bihać ima pogodne veze sa Jadranskim morem – Split je samo 3,5 sata vožnje udaljen od Bihaća, a do Senja i Zadra se stiže za samo 1,5 sat.

Bihać je grad bogate istorije, koje je u srednjem veku bio kraljevski grad sa podgrađem, danas je privredni i kulturni centar Unsko-Sanskog Kantona. Kapetanova kula, Crkva Svetog Antuna Padovanskog –  nekada najveće mesto molitve katolika, turbe koje potiče iz vremena austro-ugarske uprave u Bihaću, džamija Fethija sa zidinama koje još uvek odolevaju zubu vremena, podsećajući na prošle dane ponosa i uspona, čine najznačajnije spomenike kulture i istorije u centru grada Bihaća.

Srbi Bihaća – Bihaćani, iako islamske veroispovesti, više vole da ih zovu Bišćanima, ostavili su velikog istorijskog i civilizacijskog traga u Bihaću. Početak modernog, multietničkog Bihaća, podjednako islamskog, rimokatoličkog i pravoslavnog, može se smestiti u kraj 16. veka, kada je plaštom velike Osmanske imperije ovaj kraj zaogrnuo pomuhamedanjeni Srbin, Hasan paša Predojević.

Područje oko Bihaća je bilo naseljeno već u vreme Ilira i Rimljana, ali se grad pominje tek 1260. godine, u povelji ugarskog kralja Bele IV. U okolini Bihaća je bilo područje duž koga se protezala krajnja severozapadna granica između Otomanskog i Austrougarskog carstva. U srednjem veku se grad Bihać razvio u slobodnu kraljevsku varoš, sa značajnom tvrđavom i dva manastira – franjevačkim i dominikanskim, nekoliko crkava i velikim brojem trgovačkih i stambenih zgrada i nekoliko odbrambenih kula. U 16. veku su Bihać i njegovi okolni utvđeni gradovi postali deo takozvane vojne granice odbrambene utvrđene zone – Vojna Krajina, protiv sve češćih upada otomanskih snaga. Otomanska vojska, predvođena Begom Segedinom Sandžakom i Hasan Pašom Predojevićem je osvojila Bihać juna 1592. godine. Tokom naredna tri veka je Bihać dobio brojne džamije i postao značajno utvrđenje na krajnjem zapadu Otomanskog carstva, kao i tačka povlačenja tokom osmanlijskih napada i stalnog pritiska na granice Hrvatske. Kapetanova kula u Bihaću se nalazi u centru grada, u Gazi Husref Begovoj ulici, na levoj obali reke Une, okružena nekadašnjim prilicno dobro očuvanim gradskim zidinama, koje su činile okosnicu nekadašnje tvrđave Bihać. Kapetanova kula u Bihaću čini skup spomenika, zajedno sa Crkvom Svetog Antuna Padovanskog i grobnicom bihaćke – hrvatske – aristokratije. Ceo kompleks se nalazi na osnovi visine tri metara, ojačanoj potpornim zidovima. Danas je Kapetanova kula koristi kao Muzej, sa stalnom postavkom istorijske zbirke i dokumenata sa područja Bihaća.

Na području opštine Bihać se nalaze brojni spomenici kulture i umetnosti i turističke znamenitosti koje posetioce treba da upoznaju – džamija Fethija sa haremom; Hidrocentrale Bihać, Jakar i Kanal sa kraja 19. veka; Jevrejsko groblje na lokalitetu Islamovac; kameni reljef sa figurom muškarca; kameni reljef sa grbom grada Bihaća; Kapetanova kula; konak u Bihaću; Ostrovica – Ostrovački grad; praistorijska gradina, srednjovekovni i osmanski grad Sokolac; arheološka nalazišta Jezerine u Pritoci, nekropola u Ribiću i nekrepola Ripač i u Golubiću sa ostacima materijalne kulture plemena Japoda – od 10. veka pre nove ere do 2. veka; Spomen park žrtava fašističkog terora Garavice /kojim je odata počast i poštovanje hiljadama civilnih žrtava Srba i Jevreja, uključujuci decu, koje su ubile Ustaše jula 1941./; srpski pravoslavni manastir Rmanj sa ostacima originalnih fresaka u Martin Brodu;  stari grad Rmanj u Martin Brodu; Turbe; Umetnička zbirka Damirke i Envera Mulabdića; Zbirka umetničkih dela Dževada Hoze;  Zbirka umjetničkih dela Joana Bijelića; Zgrada Klostera – Samostan i škola časnih sestara, ……

Staro utvrđenje u Ostrošcu kod Cazina, 14 km severoistočno od Bihaća, na levoj obali Une najviše podseća na dvorac. Stara tvrđava Ostrožac blizu Cazina, 14 km severoistocno od Bihaća, na levoj obali reke Une izgleda skoro kao dvorac. Utvrđenje Ostrožac se nalazi 206 metara iznad reke Une. Prvi put se pominje po slovenskom nazivu 1286. godine kao vlasnistvo knjaza Babovića od Blagaja. Utvrdenje Ostrožac je najduže bilo naseljeno u čitavom području Cazina. Tvrdava Ostrožac je mnogo puta obnavljana i danas izgleda potpuno bajkovito. Neki istraživači tvrde da ova tvrđava postoji od 405. godine pre nove ere, što nije istorijski potvrđeno. Brojni vladari su upravljali utvrdenjem Ostrožac, o čijem raskošnom uređenju postoje određeni podaci. Danasnji izgled tvrđave Ostrožac potiče iz 16. veka, kada su osmanski osvajači osnovali tursku provinciju u Bosni. Druga obnova je trajala od 1900. do 1906. godine i povezana je sa nepotvrđenim članom Habsburske porodice. Tvrđava Ostožac predstavlja najzanačajniji kulturno-istorijski objekat na području cazinske opštine, odnosno čitave Bosne i Hercegovine.

Reka Una je jedna od najlepših i najčistijih reka u Evropi, koja protiče kroz područje grada Bihaća, kome su naziv dali drevni Rimljani. Videvši lepotu Une, “kraljice reka”, dodelili su joj ime, koja ona sa punim pravom nosi i danas : “Una – jedna i jedina”. Ime reke Une nastalo je od latinske reči una – jedina. Una na svom toku stvara mnoge vodopade, medju kojima su najpoznatiji vodopadi kod Martin Broda i vodopad Štrbački buk – sa nekoliko vodopada, od kojih je najviši visok 25 metara.

Nedaleko od Bihaća, u naselju Račić, nalazi se izuzetno lepa prirodna atrakcija, Japodski otoci, jer je reka Una odlučila da ovaj kraj Bosne i Hercegovine učini neverovatno lepim. Japodski otoci su sasvim posebna turistička znamenitost Bosne i Hercegovine smeštena uz granicu sa Hrvatskom. Rečne ade su povezane drvenim mostovima i teritorijalno se graniče sa Nacionalnim parkom Una. Ima ih ukupno pet i po svojoj lepoti mogu da se takmiče sa bilo kim na svetu. Oko ovih ada probija se reka Una stvarajući kaskade i transformišući obale, dok mostići preko nje omogućavaju turistima da uživaju u njihovoj lepoti. Sam turistički centar ima parking, restoran i prilično prostran deo za kampovanje, omiljen kod mnogih gostiju iz svih krajeva Evrope. Svaki izgrađeni deo u kompleksu je deo prirodne celine, sve je uglavnom napravljeno od drveta kako se ne bi remetila ravnoteža u prirodi, a u planu je i izgradnja nekadašnjeg drevnog naselja, kulturno-arheološko područja po kome je i poznat ovaj kraj. TUI Magazin

 

SHARE IT: